قیمت FIO Protocol FIO

FIO Protocol چیست؟

پروتکل FIO (FIO)

پروتکل FIO راهکاری غیرمتمرکز و متن‌باز برای سهولت استفاده است که با جایگزین‌کردن نشانی‌های پیچیدهٔ کیف پول با یک شناسهٔ رمزارزی یکتا، قابل‌تنظیم و خوانا برای انسان، به‌شکل نام‌کاربری@دامنه، انجام تراکنش‌های رمزارزی را در همهٔ زنجیره‌های بلوکی آسان‌تر می‌کند. شناسه‌های رمزارزی FIO را می‌توان برای ارسال، دریافت، درخواست و امضای هر نوع تراکنش رمزارزی، به‌آسانیِ فرستادن یک رایانامه، به کار برد.

مأموریت پروتکل FIO آسان‌کردن استفاده از رمزارزها در همهٔ انواع توکن و سکه است؛ این پروتکل با حذف احتمال خطای انسانی هنگام انجام تراکنش با نشانی‌های طولانی کیف پول در زنجیره‌های بلوکی و انواع شبکه‌های مختلف، به این هدف کمک می‌کند. FIO با هر نوع برنامهٔ غیرمتمرکزی یکپارچه می‌شود و زیست‌بوم شرکای آن، شامل بیش از 75 کیف پول، صرافی، بازارگاه، پردازشگر پرداخت و سکوی بازی، رو به گسترش است؛ از جمله برنامه‌ای که خود آن را ساخته است، یعنی پیشخوان FIO.

نکات برجستهٔ پروتکل FIO:

FIO ($FIO) توکن کاربردی بومی است که برای کارمزد تراکنش و حاکمیت در زنجیرهٔ بلوکی بومی اثبات سهام نمایندگی‌شدهٔ پروتکل FIO، یعنی زنجیرهٔ FIO، به کار می‌رود.

FIO بسته‌بندی‌شده ($WFIO) نسخه‌ای توکنیزه‌شده از توکن بومی FIO است که روی زنجیرهٔ بلوکی اتریوم اجرا می‌شود. پشتوانهٔ $WFIO، $FIO با نسبت 1:1 است و این توکن به کاربران امکان می‌دهد نقدینگی را به‌شکلی غیرمتمرکز و خودگردان میان شبکه‌های FIO و ETH جابه‌جا کنند. $WFIO با استانداردهای ERC-20 سازگار است و می‌تواند به‌طور کامل با زیست‌بوم اتریوم یکپارچه شود.

شناسه‌های رمزارزی FIO نام‌های خوانای کیف پول برای انسان (نام‌کاربری@دامنه) هستند که می‌توان آن‌ها را به چندین نشانی عمومی کیف پول متصل کرد و هنگام ارسال، دریافت، درخواست یا امضای هر نوع رمزارز، جایگزین آن نشانی‌های عمومی کرد. شناسه‌های رمزارزی FIO توکن‌های غیرمثلی تودرتویی هستند که با کلیدهای خصوصی در زنجیرهٔ FIO ایمن می‌شوند و مالکیت و امکان اتصال آن‌ها را دارندهٔ کلید خصوصی کنترل می‌کند. این شناسه‌ها کارمزد تمدید ندارند و در آغاز شامل بسته‌ای با 100 تراکنش هستند.

دامنه‌های FIO به کاربران امکان می‌دهند شناسهٔ رمزارزی FIO خود را با پسوند یکتای @دامنه به‌طور کامل شخصی‌سازی کنند (نام‌کاربری@کوین‌مارکت‌کپ). دامنه‌های FIO توکن‌های غیرمثلی‌ای هستند که با کلیدهای خصوصی در زنجیرهٔ FIO ایمن می‌شوند و همچنین می‌توان آن‌ها را در شبکهٔ پالیگان به‌صورت توکن‌های ERC-721 بسته‌بندی کرد تا در بازارگاه‌های توکن‌های غیرمثلی مانند اوپن‌سی و راریبل معامله شوند.

درخواست‌های FIO به کاربران امکان می‌دهند با استفاده از شناسه‌های رمزارزی FIO، درخواست پرداخت رمزارزی ایجاد کنند؛ مشابه درخواست‌های پی‌پال و ونمو. هنگامی که کاربران در جایگاه دریافت‌کننده درخواست FIO ایجاد می‌کنند، درخواست همراه با فراداده‌هایی مانند نوع ارز و مبلغ، روی زنجیره ذخیره می‌شود. این اطلاعات با استفاده از تبادل کلید دیفی–هلمن رمزگذاری می‌شوند و فقط پرداخت‌کننده، از طریق اعلان درخواست پرداختِ در انتظار، می‌تواند جزئیات کامل درخواست را ببیند. سپس پرداخت‌کنندگان می‌توانند درخواست FIO را بپذیرند یا رد کنند.

داده‌های FIO فراداده‌های تراکنش هستند که با فراهم‌کردن امکان ذخیره‌سازی امن داده‌های تراکنش روی زنجیره، از تجارت غیرمتمرکز پشتیبانی می‌کنند. این فراداده‌ها با استفاده از تبادل کلید دیفی–هلمن رمزگذاری می‌شوند و می‌توان از آن‌ها برای افزودن اطلاعات بیشتر به تراکنش‌ها در قالب یادداشت، فرادادهٔ زنجیرهٔ بلوکی یا جزئیات ساختاریافتهٔ تراکنش، مانند شناسهٔ سفارش یا شمارهٔ صورت‌حساب، استفاده کرد.