قیمت لینک‌ای‌آی LNQ

لینک‌ای‌آی چیست؟

لینک‌پروتکل که توسط LinqAI ساخته شده، یک بازارگاه محاسبات ابری غیرمتمرکز برای بارهای کاری واقعی برنامه‌هاست، نه اجارهٔ GPU. خریداران زیرساخت تولیدی، کانتینرها، سرویس‌ها، فضای ذخیره‌سازی و شبکه را با ابزارهای استاندارد کوبرنتیز، روی شبکه‌ای بدون نیاز به مجوز و متشکل از ارائه‌دهندگان مستقل توان محاسباتی مستقر می‌کنند. اگر چیزی روی کوبرنتیز اجرا شود، روی لینک‌پروتکل هم بدون هیچ تغییری اجرا می‌شود: نه SDL اختصاصی، نه API ویژهٔ وظایف و نه بازنویسی.

پرداخت‌ها به‌صورت همتا‌به‌همتا و از طریق امانیِ قرارداد هوشمند انجام می‌شوند و فقط پس از تحویل، نه بر پایهٔ اعتماد بلکه با راستی‌آزمایی، در اختیار ارائه‌دهندگان قرار می‌گیرند.

لینک‌پروتکل تنها پروتکل محاسبات ابری غیرمتمرکز است که امانیِ بازارگاه آن مستقیماً با قراردادهای هوشمند شبکهٔ اصلی اتریوم ایمن شده است. وجوه خریداران در قراردادهای بی‌طرفِ درون‌زنجیره‌ای نگهداری می‌شوند، نه در زنجیره‌ای که بازارگاه اداره می‌کند و نه در توکنی که پلتفرم بر آن کنترل دارد. بنابراین، امنیت هر امانی از خود اتریوم تأمین می‌شود و مستقل از قیمت LNQ یا زیرساخت LinqAI است.

این پروتکل همچنین نخستین پروتکلی است که تطبیق GitOps را به لایه‌ای برای راستی‌آزمایی تبدیل می‌کند. GitOps، استاندارد استقرار اعلانی و مبتنی بر Git که تیم‌های پلتفرم در سراسر صنعت از آن استفاده می‌کنند، برای قابلیت اطمینان درون تیم‌هایی طراحی شده که به یکدیگر اعتماد دارند؛ لینک‌پروتکل آن را به یک سازوکار اعتماد میان طرف‌هایی گسترش می‌دهد که به یکدیگر اعتماد ندارند.

وضعیت مطلوب نسخه‌بندی و نشانی‌دهی محتوایی می‌شود؛ گره‌های ارائه‌دهنده پیوسته وضعیت واقعی را با آن تطبیق می‌دهند؛ گره‌های ناظر نیز این تطبیق را درون‌زنجیره‌ای تأیید می‌کنند و سفارش خریدار را با آنچه واقعاً در حال اجراست، در تمام مدت اجاره پیوند می‌دهند، نه فقط هنگام استقرار. نتیجه، اثبات مستمر و رمزنگاری‌شدهٔ تحویل است که بر ابزارهایی بنا شده که صنعت از پیش به آن‌ها اعتماد دارد.

یکپارچگی سمت عرضه با سهام‌گذاری وثیقهٔ ارائه‌دهندگان و جریمه‌سازی خودکار حفظ می‌شود. این سازوکار بر پایهٔ اعتبار وزن‌دهی شده است؛ بنابراین، ارائه‌دهندگان درستکار وثیقهٔ کمتری می‌گذارند و متخلفان تکراری وثیقهٔ بیشتری، تا تقلب از نظر ساختاری سودآور نباشد و صرفاً از آن بازداشته نشوند. طراحی اقتصادی LNQ سوزاندن توکن را مستقیماً به استفاده از شبکه پیوند می‌دهد و انتشار توکن را از طریق آزادسازی‌های تطبیقی و مرتبط با میزان استفاده، نه بر پایهٔ تقویمی ثابت، مدیریت می‌کند؛ در نتیجه، عرضه به تقاضای واقعی پاسخ می‌دهد.

حاکمیت از طریق سهام‌گذاری veLNQ و حل‌وفصل اختلافاتِ درون‌زنجیره‌ایِ چندسطحی انجام می‌شود و تصمیم‌گیری را به‌مرور از تیم بنیان‌گذار به‌سوی دارندگان توکن منتقل می‌کند.

لینک‌پروتکل، P2P+ است: پول همتا‌به‌همتا و عرضهٔ همتا‌به‌همتا، با حفاظت‌هایی که پروتکل اعمال می‌کند و باعث می‌شود هیچ‌یک از طرفین مجبور نباشد به طرف دیگر اعتماد کند.