قیمت نئو NEO

نئو چیست؟

نئو (NEO) چیست؟

نئو خود را اکوسیستمی «به‌سرعت در حال رشد و توسعه» معرفی می‌کند که هدفش تبدیل‌شدن به زیربنای نسل بعدی اینترنت است؛ اقتصادی نو که در آن پرداخت‌ها، هویت‌ها و دارایی‌های دیجیتالی‌شده در کنار هم قرار می‌گیرند.

این پروژه که در ابتدا با نام انت‌شیرز شناخته می‌شد، هنگام راه‌اندازی در فوریهٔ ۲۰۱۴ نخستین بلاک‌چین عمومی چین به شمار می‌رفت. این پلتفرم متن‌باز سه سال بعد نام خود را به نئو تغییر داد.

تیم پشت این پروژه، افزون بر شکل‌دادن به جامعه‌ای جهانی از توسعه‌دهندگانی که زیرساخت‌های تازه‌ای برای شبکه ایجاد می‌کنند و موانع ورود را کاهش می‌دهند، ابتکار اکو‌بوست (EcoBoost) را نیز اداره می‌کند؛ طرحی که برای تشویق افراد به ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند روی بلاک‌چین آن طراحی شده است.

اغلب از آن به‌عنوان نسخهٔ چینی شبکهٔ اتریوم یاد شده است.

بنیان‌گذاران نئو چه کسانی هستند؟

بنیان‌گذاران مشترک نئو و پیشینی آن، انت‌شیرز، دا هونگفی و اریک ژانگ هستند. هر دو ریاست بنیاد نئو را بر عهده دارند؛ بنیادی که هدفش ترویج پذیرش بلاک‌چین است.

دا هونگفی گفته است که اینترنت با وجود آن‌که اختراعی بزرگ است، کاستی‌های بسیاری دارد و این یعنی مصرف‌کنندگان عادی همیشه بر داده‌های خود کنترل ندارند. این کارآفرین باور دارد که برنامه‌های مبتنی بر بلاک‌چین سرانجام فراگیر خواهند شد.

اریک ژانگ نویسندهٔ الگوریتم تحمل خطای بیزانسی واگذارشده (Delegated Byzantine Fault Tolerance) بود؛ الگوریتمی که هدفش بازداشتن مشارکت‌کنندگان غیرقابل‌اعتماد از دخالت در عملکرد بلاک‌چین است. این فناوری بعدها در بلاک‌چین نئو به کار گرفته شد. او همچنین توسعه‌دهندهٔ اصلی این شبکه بود و نقشی کلیدی در توسعهٔ نئو ۳.۰، نسخهٔ بعدی زیرساخت این پروژه، ایفا می‌کند.

چه چیزی نئو را متمایز می‌کند؟

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد بلاک‌چین نئو، توسعهٔ مداوم آن است؛ عاملی که کمک می‌کند شبکه برای آینده آماده بماند و از پس افزایش ناگهانی تقاضا برآید. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، این پروژه نئو ۳.۰ را توسعه داده است؛ نسخه‌ای که امنیت شبکه را افزایش می‌دهد و امکان پردازش تعداد بیشتری تراکنش در هر ثانیه را فراهم می‌کند.

برخلاف بسیاری از بلاک‌چین‌های دیگر، این شبکه دو توکن بومی نیز دارد: نئو (NEO) و گس (GAS). نئو به‌عنوان توکن سرمایه‌گذاری عمل می‌کند و به افراد امکان می‌دهد در رأی‌گیری‌های مربوط به بهبودهای بلاک‌چین شرکت کنند؛ گس برای پرداخت کارمزد تراکنش‌هایی به کار می‌رود که در شبکه انجام می‌شوند.

پروژه‌های بلاک‌چینی کمی به‌اندازهٔ نئو از صندوق توسعه بهره می‌برند. اکو‌بوست در سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد و به‌عنوان ابتکاری معرفی شد که «پشتیبانی کامل در تمام چرخهٔ عمر پروژه‌های برخوردار از پتانسیل بالا» را فراهم می‌کند؛ از جمله کمک‌هزینه، پشتیبانی فنی و تبلیغ در شبکه‌های اجتماعی.

صفحه‌های مرتبط:

دربارهٔ گس، دومین توکن بومی نئو، بیشتر بدانید

نئو در مقایسه با اتریوم چگونه است؟

راهنماهای جامع ما دربارهٔ رمزارزها را بررسی کنید

در صنعت رمزارزها چه می‌گذرد؟ در وبلاگ ما بخوانید

چه تعداد سکهٔ نئو (NEO) در گردش است؟

در زمان نگارش این متن، ۷۰.۵ میلیون نئو در گردش است و عرضهٔ کل آن ۱۰۰ میلیون واحد است. توکن‌های نئو استخراج نمی‌شوند و در واقع، هر ۱۰۰ میلیون واحد آن هنگام راه‌اندازی بلاک‌چین ایجاد شدند.

این توکن‌ها با نسبت ۵۰/۵۰ توزیع شدند؛ نیمی به شرکت‌کنندگان در فروش توکن رسید و نیم دیگر میان توسعه‌دهندگان و شورای نئو تقسیم شد. در آن زمان تأیید شد که از این منابع برای سرمایه‌گذاری در پروتکل‌های بلاک‌چین دیگری که سازمان از آن‌ها پشتیبانی می‌کند، استفاده خواهد شد.

در همین حال، گس تقریباً هر ۲۰ ثانیه، با ایجاد هر بلوک جدید، تولید می‌شود. تعداد توکن‌های ایجادشده هر سال به‌تدریج کاهش می‌یابد و برآورد می‌شود ۲۲ سال طول بکشد تا کل عرضهٔ ۱۰۰ میلیون واحدی وارد گردش شود.

شبکهٔ نئو چگونه ایمن می‌شود؟

همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، نئو از تحمل خطای بیزانسی واگذارشده استفاده می‌کند و برآورد می‌شود این بلاک‌چین توانایی پردازش هزاران تراکنش در هر ثانیه را داشته باشد.

به‌گفتهٔ نئو، سازوکار dBFT از الگوریتم تحمل خطای بیزانسی عملی (Practical Byzantine Fault Tolerance) الهام گرفته است.

این سازوکار با اثبات سهام واگذارشده شباهت‌هایی دارد؛ زیرا هر دو سازوکار اجماع به دارندگان توکن اجازه می‌دهند برای انتخاب نمایندگانی که تراکنش‌ها را پردازش می‌کنند، رأی بدهند.

در سازوکار dBFT، بلوک‌ها به بلاک‌چین افزوده می‌شوند، مشروط بر آن‌که دست‌کم دوسوم نمایندگان به اجماع برسند؛ امید می‌رود این امر از اخلال بازیگران مخرب در عملکرد روان شبکه جلوگیری کند.

از کجا می‌توان نئو (NEO) خرید؟

نئو را می‌توان از چندین صرافی خرید؛ بیشتر افراد نئو را در بایننس، پولونیکس و هیت‌بی‌تی‌سی می‌خرند. بااین‌حال، این توکن در همه‌جا در دسترس نیست و برخی پلتفرم‌ها، مانند کوین‌بیس، از آن پشتیبانی نمی‌کنند.

بسیاری از صرافی‌ها جفت‌های معاملاتی‌ای ارائه می‌کنند که نئو را به بیت‌کوین پیوند می‌دهند. دربارهٔ تبدیل پول فیات خود به BTC بیشتر بدانید.