رأی‌دهندگان محدودیت مراکز داده هوش مصنوعی را خواستند؛ سنجش مصرف آب دشوار است
۴۰ مورد از ۴۱ پیشنهاد محدودکننده تصویب شد، اما گزارش مصرف آب در سطح هر مرکز داده معمول نیست و روش‌های خنک‌سازی هم تفاوت زیادی دارند.
نکات کلیدی
• ۴۰ مورد از ۴۱ پیشنهاد محدودکننده مراکز داده تصویب شد. • اپراتورها معمولاً آمار مصرف آب را در سطح کل شرکت می‌دهند، نه هر مرکز. • خنک‌سازی خشک آب کمتری می‌خواهد اما ممکن است برق بیشتری مصرف کند. • خنک‌سازی تبخیری مصرف برق کمتری دارد، ولی در گرما آب بیشتری هدر می‌رود.
رأی به محدودیت‌ها، اما کمبود داده
رأی‌دهندگان این هفته خواستار محدودیت برای مراکز داده هوش مصنوعی شدند و ۴۰ مورد از ۴۱ پیشنهاد محدودکننده را تصویب کردند. این پیشنهادها بخشی از بیش از ۲,۰۰۰ مرکز داده جدید برنامه‌ریزی‌شده در جوامع مختلف را هدف می‌گیرند.
مصرف آب و برق از نگرانی‌های اصلی پرداخت‌کنندگان قبوض است؛ بااین‌حال، برآورد سهم هر مرکز از منابع محلی دشوار است، چون اپراتورها معمولاً آمار مصرف را در سطح کل شرکت منتشر می‌کنند، نه به تفکیک هر محل.
۴۰ از ۴۱
پیشنهادهای تصویب‌شده
۲,۰۰۰+
مراکز داده برنامه‌ریزی‌شده
۱۰ میلیون گالن در روز
مصرف بالقوه مرکز
۸ میلیون گالن در روز
تخصیص آب تا ۲۰۳۱
روش خنک‌سازی تعیین‌کننده است
به گفته‌ی یک پژوهشگر مراکز داده، مراکز بزرگ هوش مصنوعی با ظرفیت ۱ گیگاوات ممکن است روزانه تا ۱۰ میلیون گالن آب مصرف کنند. میزان واقعی به نوع تجهیزات، محل ساخت و روش خنک‌سازی بستگی دارد.
مراکز قدیمی‌تر اغلب با هوا خنک می‌شوند، اما پردازنده‌های گرافیکی پرقدرت گرمای بیشتری تولید می‌کنند. آب برای خنک‌کردن این پردازنده‌ها حدود ۳,۰۰۰ برابر کارآمدتر از هوا توصیف شده و به همین دلیل سامانه‌های جدیدتر به خنک‌سازی مایع روی آورده‌اند.
مصرف آب بیرون از چرخه بسته
خنک‌سازی مایع در بسیاری از مراکز بزرگ به‌صورت چرخه بسته انجام می‌شود و روزانه آب کمی مصرف می‌کند؛ اما دفع گرمای این چرخه به محیط بیرون همچنان می‌تواند به آب نیاز داشته باشد. در نمونه‌ای از پروژه Meta در ایندیانا، تخصیص آب ممکن است تا سال ۲۰۳۱ به ۸ میلیون گالن در روز برسد؛ شرکت می‌گوید این رقم اوج مصرف در گرم‌ترین روزها را نشان می‌دهد و انتظار دارد به‌ندرت به آن برسد.
دو روش اصلی برای دفع گرمای بیرونی، خنک‌سازی خشک و تبخیری است. روش خشک آب کمتری می‌خواهد اما در هوای گرم می‌تواند برق بیشتری مصرف کند؛ روش تبخیری برق کمتری می‌خواهد ولی در روزهای داغ، آب بیشتری از راه تبخیر از دست می‌رود.
راهکارهای بازیافت آب و کاهش گرما
برخی شرکت‌ها در نزدیکی پروژه‌های خود تأسیسات تصفیه و بازیافت آب می‌سازند. Meta برای سامانه آب و فاضلاب نزدیک مرکز داده‌اش در آیداهو ۱۰۰ میلیون دلار هزینه کرده است؛ SpaceX نیز برای ساخت یک تأسیسات بازیافت آب در نزدیکی ممفیس ۸۰ میلیون دلار وعده داده، اما ساخت آن در آوریل امسال متوقف شد.
شرکت‌های تراشه‌سازی هم روی کاهش گرمای تولیدشده کار می‌کنند تا نیاز به خنک‌سازی کمتر شود. بااین‌حال، متن نشان می‌دهد که سنجش مصرف منابع همچنان دشوار است و روش‌های مختلف خنک‌سازی میان مصرف آب و برق موازنه ایجاد می‌کنند.
چرا این خبر مهم است؟
تصویب پیشنهادهای محدودکننده نشان می‌دهد مصرف آب و برق مراکز داده به موضوعی محلی و مورد توجه رأی‌دهندگان تبدیل شده است. دشواری دسترسی به آمار هر سایت نیز ارزیابی اثر این پروژه‌ها بر منابع محلی را پیچیده می‌کند.
پرسش‌های پرتکرار
چرا محاسبه مصرف آب هر مرکز داده دشوار است؟
اپراتورها معمولاً آمار مصرف را در سطح کل شرکت گزارش می‌کنند، نه به تفکیک هر مرکز؛ میزان مصرف هم به تجهیزات، محل و روش خنک‌سازی بستگی دارد.
تفاوت خنک‌سازی خشک و تبخیری چیست؟
خنک‌سازی خشک آب کمتری مصرف می‌کند اما ممکن است برق بیشتری بخواهد؛ خنک‌سازی تبخیری برق کمتری مصرف می‌کند ولی در گرما آب بیشتری از دست می‌رود.
- #عمومی
- #AI
- #DataCenters
- #Water
- #Energy
این خبر بازنویسی فارسی گزارش منبع اصلی است و توصیه‌ی سرمایه‌گذاری نیست. پیش از هر تصمیم مالی، منبع اصلی را بررسی و ریسک خود را بسنجید.
