در این مقاله
- تحلیل آنچین چه پرسشی را پاسخ می‌دهد؟
- چه چیزی روی زنجیره ثبت می‌شود؟
- شاخص آنچین را چطور از مشاهده به تفسیر برسانید؟
- بازهی ثابت و دو شاهد مستقل
- جریان ورودی و خروجی را چگونه محاسبه و تفسیر کنید؟
- در شبکه‌های مختلف و دوره‌های خاص چه تفاوتی می‌بینید؟
- کدام خطاها نتیجه‌گیری را منحرف می‌کنند؟
- پیش از نوشتن نتیجه، این چک‌لیست را اجرا کنید
- مرور سریع: پنج نکته‌ی کلیدی
- از کجا ادامه دهید؟
خلاصه در ۳۰ ثانیه
- تحلیل آنچین یعنی بررسی فعالیت ثبتشده روی بلاکچین، نه مشاهده‌ی مستقیم هویت یا نیت کاربران.
- شاخص را با تعریف، واحد، شبکه و بازهی زمانی مشخص بخوانید.
- تغییر خالص موجودی یک مجموعه‌ی آدرس برابر ورودی منهای خروجی آن است.
- تعداد آدرسها را معادل تعداد افراد یا کاربران نگیرید.
- نتیجه‌ی یک شاخص را کنار شاخصهای دیگر و زمینه‌ی بازار بررسی کنید.
تحلیل آنچین چه پرسشی را پاسخ می‌دهد؟
وقتی قیمت را می‌بینید، بهتنهایی نمی‌فهمید در شبکه چه فعالیتی ثبت شده است. ممکن است قیمت تغییر کند، اما برای فهمیدن جابه‌جایی دارایی‌ها یا استفاده از قراردادها باید سراغ اطلاعات ثبتشده روی زنجیره بروید.
در تصویر بالا، نمودار روزانه‌ی BTCUSD در ۷۰ کندل از ۱۱ شهریور تا ۱۹ آبان ۱۴۰۵ دیده می‌شود؛ بیشترین قیمت در این بازه ۸۷۳۹۸، کمترین ۷۳۵۲۲ و آخرین قیمت پایانی ۷۵۰۰۴ بوده است. این تصویر نمونه‌ای از اطلاعات بازار است، نه شاخصی از فعالیت ثبتشده در بلاکچین.
تحلیل آنچین یعنی بررسی فعالیت‌هایی که در دفترکل عمومی یک بلاکچین ثبت شده‌اند. این بررسی نشان می‌دهد چه تراکنش یا تعاملی ثبت شده است؛ اما دیدن تراکنش به‌معنای دانستن هویت واقعی یا انگیزه‌ی فرستنده نیست. برای مثال، می‌توان جابه‌جایی دارایی میان آدرسها را دید، ولی از خودِ این ثبت نمی‌توان نتیجه گرفت فرستنده قصد فروش داشته است.
پرسشهای قابل بررسی
می‌توانید بررسی کنید دارایی میان چه آدرس‌هایی جابه‌جا شده، چه میزان فعالیت در یک قرارداد ثبت شده، یا موجودی آدرسهای برچسب‌خورده چگونه تغییر کرده است. این‌ها پرسش درباره‌ی ثبت‌های شبکه‌اند، نه توضیح قطعی درباره‌ی نیت اشخاص.
در ادامه، هدف یادگیری خواندن شاخص‌ها و سنجیدن معنای آن‌هاست، نه دریافت سیگنال خریدوفروش. برای مقایسه، از ابتدا شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازهی زمانی یکسانی انتخاب کنید؛ سپس دست‌کم دو شاخص مستقل را کنار هم بخوانید.
اگر با مفاهیم پایه هنوز راحت نیستید، ابتدا به بخش‌های استیکینگ، نقدینگی و وام‌دهی، توکنومیکس و خواندن وایت‌پیپر برگردید. آشنایی با این موضوع‌ها کمک میکند بفهمید یک شاخص به کدام فعالیت مربوط است و چه پرسشی را پاسخ می‌دهد.
چه چیزی روی زنجیره ثبت می‌شود؟
بلاک، مجموعه‌ای از تراکنش‌های پذیرفته‌شده و اطلاعات همراه آن‌هاست که شبکه به زنجیره می‌افزاید. تراکنشِ ارسال‌شده هنوز ثبتشده نیست؛ پس از پذیرفته‌شدن و قرارگرفتن در بلاک، جزئیات ثبت آن را می‌توان در مرورگر دید. در بعضی شبکه‌ها، هنگام اجرای تراکنش رویدادها یا لاگ‌های جداگانه هم ثبت می‌شوند. آدرس شناسه‌ای برای حساب یا قرارداد است؛ وضعیت شبکه، نمایی از فعالیت آن در یک بازه است، مثل تعداد تراکنشها یا کارمزدها. ([ethereum.org](https://ethereum.org/developers/docs/data-and-analytics/block-explorers/))
اطلاعات خام زنجیره، مانند جزئیات تراکنش و رویداد ثبتشده، با شاخص یک پلتفرم فرق دارد: شاخص از گزینش، دستهبندی و محاسبهی دوباره‌ی اطلاعات خام به دست می‌آید. در تصویر پایین مسیر تبدیل رویدادهای زنجیره به شاخص را ببینید؛ یک شاخص را با یک تراکنش منفرد یکی نگیرید.
ساختار و معنای رویدادها در شبکه‌ها یکسان نیست: بیت‌کوین انتقال را با ورودی‌ها و خروجی‌های خرج‌نشده نمایش می‌دهد؛ اتریوم علاوه بر انتقال دارایی، فراخوانی قرارداد و لاگ‌های تولیدشده هنگام اجرای قرارداد را هم دارد. بنابراین، پیش از تفسیر یا مقایسه‌ی یک شاخص، چهار مشخصه‌اش را ثبت کنید: شبکه، واحد، بازه و روش محاسبه؛ برای نمونه، واحد میتواند تعداد تراکنش، تعداد آدرس، مقدار دارایی یا ارزش دلاری باشد و روش محاسبه باید روشن کند کدام رویدادها شمرده یا جمع شده‌اند.
پیش از مقایسه، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازهی زمانی را یکسان کنید؛ برای روند کوتاه‌مدت بازهی ۷روزه را با ۳۰روزه بسنجید و پنجره‌ها را در میانه‌ی بررسی عوض نکنید. شمار تراکنش‌های شبکه نمای کلی فعالیت است، اما بررسی یک آدرس به تاریخچه و رویدادهای همان شناسه میپردازد؛ این دو سطح تحلیل را جدا نگه دارید.
برای تمرین، یک تراکنش را در مرورگر بلاکچین شبکه‌ی مربوط جست‌وجو کنید. نام شبکه، نوع رویدادِ نمایش‌داده‌شده و زمان ثبت تراکنش را یادداشت کنید؛ سپس مشخص کنید مشاهده‌ی شما جزئیات یک آدرس است یا نمایی از کل شبکه.
پیش از تفسیر شاخص
برچسب آدرسها و روش محاسبهی ارائه‌دهنده را بررسی کنید؛ نتیجه را نیز با قیمت یا خبر بازار تطبیق دهید.
شاخص آنچین را چطور از مشاهده به تفسیر برسانید؟
برای تفسیر، هر شاخص را ابتدا در یکی از سه گروه بگذارید: فعالیت شبکه، توزیع و جریان دارایی یا استفاده از قراردادها. مقدار فعلی را با خط مبنا در همان شبکه، برای همان شاخص و با همان واحد بسنجید؛ مثلاً تعداد تراکنش را با مقدار پیشین یا میانگین همان شاخص مقایسه کنید، نه با تعداد آدرس یا ارزش دلاری. واحد را ثبت کنید: تعداد تراکنش، تعداد آدرس، مقدار دارایی یا ارزش دلاری.
| گروه | نمونه‌ی شاخص | واحد و خط مبنا |
|---|---|---|
| فعالیت شبکه | تراکنش‌های ثبتشده | تعداد؛ همان شاخص در همان شبکه |
| توزیع و جریان دارایی | موجودی آدرسهای صرافی | مقدار دارایی؛ موجودی در آغاز بازه |
| استفاده از قراردادها | تراکنش‌های قراردادها | تعداد؛ همان قرارداد یا دسته‌ی قراردادی در همان شبکه |
تغییر نسبی را این‌طور محاسبه کنید: (مقدار فعلی − مقدار آغازین) ÷ مقدار آغازین × ۱۰۰. حاصل، درصد تغییر نسبت به نقطه‌ی آغاز است و برای سنجش تغییر یک شاخص در طول زمان به کار می‌آید؛ اما معنای آن را از تعریف شاخص جدا نکنید. افزایش تعداد تراکنشها بهتنهایی نشان نمی‌دهد کاربران بیشتر شده‌اند، چون یک آدرس میتواند چند تراکنش انجام دهد.
در تصویر بالا، ثبت یک رویداد را از نسبت‌دادن معنایی فراتر از شواهد جدا کنید. پیش از مقایسه، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازهی زمانی را یکسان کنید؛ سپس مقدار فعلی و خط مبنا را کنار هم ثبت کنید.
بازهی ثابت و دو شاهد مستقل
برای روند کوتاه‌مدت، بازهی ۷روزه را با بازهی ۳۰روزه مقایسه کنید و هر دو پنجره را در طول بررسی ثابت نگه دارید. برای سنجش شدت فعالیت، میانگین روزانه یا نرخِ هم‌واحد را بسنجید؛ مجموع دو بازه را بی‌توضیح کنار هم نگذارید، چون طول دوره‌ها متفاوت است. تاریخ آغاز و پایان هر بازه را هم ثبت کنید تا مقایسه قابل‌پیگیری بماند.
برای نتیجه‌گیری، دست‌کم دو شاهد مستقل بیاورید: یک شاخص فعالیت و یک شاخص جریان یا توزیع؛ برای نمونه، تعداد تراکنشها را کنار تغییر موجودی آدرسهای صرافی بخوانید. اگر به محاسبهی موجودی صرافی نیاز دارید، محاسبهی مثال اصلی مقاله در بخش مربوط به جریان ورودی و خروجی آمده است.
پیش از تفسیر
برچسب آدرسها و روش محاسبهی ارائه‌دهنده‌ی شاخص را بررسی کنید. سپس برداشت را با قیمت یا خبر بازار تطبیق دهید؛ آمار ثبتشده بهتنهایی علت تغییر را مشخص نمیکند.
جریان ورودی و خروجی را چگونه محاسبه و تفسیر کنید؟
برای محاسبه، یک بازه و مجموعه‌ی آدرسهای برچسب‌خورده‌ی صرافی را مشخص کنید و ورودی، خروجی و موجودی آغازین را همگی با واحد یکسانِ همان دارایی بنویسید. در مثال فرضی، طی یک بازه ۳۰۰ واحد دارایی به این آدرسها وارد شده، ۲۴۰ واحد از آن‌ها خارج شده و موجودی آغازینشان ۵۰۰۰ واحد بوده است.
همان‌طور که در تصویر بالا می‌بینید، خالص جریان انتقال‌ها = ورودی − خروجی است. با جای‌گذاری اعداد: ۳۰۰ − ۲۴۰ = ۶۰ واحد؛ یعنی خالص جریان انتقال‌های شمرده‌شده در این مجموعه آدرسها طی این بازه، ۶۰ واحد ورودی بوده است.
برای محاسبهی تغییر نسبی بر پایه‌ی موجودی آغازین، از فرمول تغییر نسبی = (خالص جریان انتقال‌ها ÷ موجودی آغازین) × ۱۰۰ استفاده کنید. گام‌به‌گام: ۶۰ ÷ ۵۰۰۰ = ۰٫۰۱۲؛ سپس ۰٫۰۱۲ × ۱۰۰ = ۱٫۲ درصد. بنابراین خالص جریان انتقال‌های شمرده‌شده برابر با ۱٫۲ درصد موجودی آغازین است.
نتیجه را در محدوده‌ی درست بخوانید
این محاسبه فقط خالص جریان انتقال‌های شمرده‌شده به آدرسهای برچسب‌خورده و در همان بازه را توصیف میکند؛ بهتنهایی نیت دارنده یا جهت حرکت قیمت را مشخص نمیکند. برای ادعای تغییر واقعی موجودی، موجودی ابتدا و انتهای بازه را مستقیم مقایسه کنید، یا مطمئن شوید همه‌ی جریان‌های مؤثر پوشش داده شده‌اند و تغییرهایی مانند ضرب یا سوزاندن توکن در تعریف شاخص نیامده‌اند.
پیش از تفسیر، برچسب آدرسها و روش محاسبهی ارائه‌دهنده‌ی شاخص را بررسی کنید. برای برداشت عملی، این نتیجه را دست‌کم با یک شاخص مستقل، مانند فعالیت قراردادها، و نیز با قیمت یا خبر بازار کنار هم بخوانید.
در شبکه‌های مختلف و دوره‌های خاص چه تفاوتی می‌بینید؟
در زنجیره‌ی پایه، تراکنشها مستقیماً همان‌جا ثبت می‌شوند؛ در لایه‌ی دوم، فعالیت در محیط اجرایی آن لایه انجام می‌شود و شیوه‌ی ثبت و انتشار اطلاعات میان راهکارها فرق دارد. در رول‌آپ (Rollup)، اطلاعات لازم برای بازسازی تراکنشها معمولاً روی زنجیره‌ی پایه منتشر می‌شود؛ در ولیدیوم (Validium)، اطلاعات تراکنشها میتواند بیرون از زنجیره‌ی پایه نگهداری شود و فقط اثبات یا تعهدِ وضعیت روی آن ثبت شود. بنابراین، ارائه‌دهنده ممکن است فعالیت لایه‌ی دوم را جدا بشمارد یا فقط ثبت‌های تسویه روی زنجیره‌ی پایه را وارد شاخص کند.
انتقال ساده‌ی دارایی را از رویداد قرارداد هوشمند جدا کنید: انتقال، جابه‌جایی دارایی میان آدرس‌هاست؛ رویداد، گزارشی است که قرارداد هنگام عملیاتی مانند مبادله یا سپرده‌گذاری ثبت میکند. یک تراکنش میتواند چند رویداد ایجاد کند، پس شمارش تراکنشها و رویدادها دو شاخص متفاوت‌اند. افزون بر این، آدرس تجمیعی یا قرارداد واسط ممکن است فعالیت کاربران زیادی را نمایندگی کند؛ تعداد آدرسها را معادل تعداد کاربران نگیرید.
جهش فعالیت را با زمینه‌ی زمانی‌اش بسنجید. در دوره‌ی ایردراپ یا پاداش‌دهی، تعامل با قراردادها میتواند به‌دلیل تلاش کاربران برای دریافت پاداش بالا برود؛ هنگام ازدحام نیز تراکنش‌های ارسالی یا ناموفق بر شمارش اثر می‌گذارند. روند کوتاه‌مدت را با مقایسه‌ی پنجره‌ی ۷روزه و ۳۰روزه بررسی کنید و در میانه‌ی تحلیل، طول پنجره‌ها را تغییر ندهید.
قاعده‌ی مقایسه
پیش از مقایسه، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازهی زمانی را یکسان کنید. واحد را نیز ثبت کنید: تعداد تراکنش، تعداد آدرس، مقدار دارایی یا ارزش دلاری؛ اگر تعریف یا روش دستهبندی دو ارائه‌دهنده فرق دارد، تفاوت را آشکارا بنویسید.
برای مثال، شمار رویدادهای قرارداد در یک شبکه را با شمار انتقال‌های ساده در شبکه‌ای دیگر هم‌معیار ندانید، حتی اگر هر دو «فعالیت» نامیده شوند. پیش از هر مقایسه، نام شبکه، نوع تراکنش و روش دستهبندی ارائه‌دهنده را در یادداشت تحلیل بنویسید؛ سپس برچسب آدرسها را بررسی کنید و جهش شاخص را با زمان ایردراپ، پاداش‌دهی، ازدحام یا خبر مرتبط بسنجید.
کدام خطاها نتیجه‌گیری را منحرف می‌کنند؟
یکی‌گرفتن آدرس فعال با شخص یکتا، خطای اصلی در خواندن شاخصهای آنچین است. یک نفر میتواند چند آدرس داشته باشد و یک آدرس صرافی هم میتواند فعالیت تعداد زیادی مشتری را ثبت کند؛ بنابراین افزایش آدرسهای فعال بهتنهایی افزایش تعداد کاربران را ثابت نمیکند. برای نمونه، جابه‌جایی دارایی میان دو کیف‌پول متعلق به یک نهاد، دو آدرس فعال می‌سازد، بی‌آنکه الزاماً کاربر تازه‌ای وارد شبکه شده باشد.
خریدوفروش داخلی صرافی نیز تفسیر را دشوار میکند: معامله‌ای که در دفتر داخلی صرافی انجام می‌شود، لزوماً انتقال تازه‌ای روی زنجیره نیست. انتقال میان کیف‌پول‌های یک نهاد میتواند جریان ورودی یا خروجی را بزرگ‌تر نشان دهد، درحالی‌که مالکیت نهایی عوض نشده است. آدرسهای برچسب‌گذاری‌نشده هم ممکن است به یک صرافی یا نهاد تعلق داشته باشند، اما در محاسبهی ارائه‌دهنده شناسایی نشوند.
واحد شاخص را جداگانه ثبت کنید: تعداد تراکنش، تعداد آدرس، مقدار دارایی یا ارزش دلاری. اگر مقدار توکن جابه‌جا‌شده ثابت بماند اما قیمت آن بالا برود، ارزش دلاری همان مقدار افزایش می‌یابد؛ پس رشد شاخص دلاری لزوماً به معنای جابه‌جایی توکن بیشتر نیست. هنگام مقایسه، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازهی زمانی را یکسان نگه دارید.
روند را با توجه به روش ارائه‌دهنده بخوانید: تغییر تعریف «آدرس فعال» یا پوشش ناقص برچسبها میتواند جهشی ظاهری در آمار بسازد. پیش از تفسیر، برچسب آدرسها و روش محاسبه را از منبع بررسی کنید و تغییر را با قیمت یا خبر بازار تطبیق دهید.
حدّ تفسیر آنچین
آنچین فعالیت ثبتشده را نشان می‌دهد، نه هویت قطعی، قصد معامله‌گر یا نتیجه‌ی آینده.
برای کنترل کیفیت، تعریف شاخص و بازهی زمانی را از منبع بخوانید و نتیجه را با دست‌کم دو شاخص مستقل بسنجید؛ مثلاً موجودی صرافی را کنار فعالیت قراردادها بگذارید. اگر این دو شاخص هم‌جهت نیستند، پیش از نتیجه‌گیری تفاوت واحد، پوشش آدرسها و تغییر احتمالی روش محاسبه را بررسی کنید.
پیش از نوشتن نتیجه، این چک‌لیست را اجرا کنید
چک‌لیست پیش از جمع‌بندی
این مراحل را به‌ترتیب انجام دهید و هر عدد را همراه واحد و زمان ثبت یادداشت کنید؛ مثلاً «تعداد تراکنش، در بازهی ۷روزه تا زمان ثبت». هر شاخص را با واحد مناسب بنویسید: تعداد تراکنش، تعداد آدرس، مقدار دارایی یا ارزش دلاری.
- پرسش را دقیق بنویسید: می‌خواهید تغییر فعالیت شبکه را بررسی کنید یا جابه‌جایی دارایی را؟
- شبکه و دارایی مورد بررسی را مشخص کنید.
- تعریف شاخص و روش محاسبهی ارائه‌دهنده را ثبت کنید؛ برچسب آدرسها را هم بررسی کنید.
- بازه را تعیین کنید. برای روند کوتاه‌مدت، بازهی ۷روزه را با ۳۰روزه بسنجید و در میانه‌ی بررسی پنجره‌ها را عوض نکنید.
- پیش از مقایسه، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازه را یکسان کنید؛ سپس دست‌کم دو شاخص مستقل، مثل موجودی صرافی و فعالیت قراردادها، را کنار هم بخوانید و برداشت خود را با قیمت یا خبر بازار تطبیق دهید.
- نتیجه را کوتاه بنویسید و مشخص کنید چه اطلاعاتی هنوز برای اطمینان از برداشت لازم است.
قاعده‌ی توقف
اگر پوشش آدرسها یا روش محاسبهی شاخص روشن نیست، نتیجه را به همان محدودیت مقید کنید: توصیف شما فقط درباره‌ی آدرسهای پوشش‌داده‌شده و تعریف ثبتشده است.
نمونه‌ی جداگانه: اگر تعداد تراکنشها بالا برود، مشاهده‌ی مستقیم را «افزایش فعالیت ثبت‌شده‌ی شبکه» بنویسید؛ آن را افزایش قطعی کاربران ننامید. برای چنین برداشتی، اطلاعاتی درباره‌ی آدرسهای فعال و روش شمارش آن‌ها هم لازم است.
جمع‌بندی را دقیقاً در سه جمله تنظیم کنید: «مشاهده‌ی مستقیم: … . تفسیر محتمل: … . اطلاعات لازم برای بررسی بیشتر: … .» در جمله‌ی اول فقط عدد و واحد ثبتشده را بگویید؛ جمله‌ی دوم برداشت را از مشاهده جدا کند و جمله‌ی سوم خلأ اطلاعات را روشن سازد.
مرور سریع: پنج نکته‌ی کلیدی
- پرسش، شبکه، دارایی، تعریف شاخص و بازه را پیش از مقایسه مشخص کنید.
- هر عدد را با واحد و زمان ثبت کنید؛ پنجره‌های ۷روزه و ۳۰روزه را در میانه‌ی بررسی تغییر ندهید.
- تغییر خالص موجودی صرافی برابر ورودی منهای خروجی است.
- برای برداشت عملی، دو شاخص مستقل را کنار هم بخوانید و برچسب آدرسها و روش محاسبه را بررسی کنید.
- اگر پوشش یا روش روشن نیست، نتیجه را محدود بنویسید و مشاهده را از تفسیر جدا نگه دارید.
از کجا ادامه دهید؟
برای ادامه‌ی مسیر، مقاله‌ی «لایه‌ی ۲ و مقیاس‌پذیری» را بخوانید. این مقاله کمک میکند بفهمید بخشی از فعالیت شبکه کجا ثبت می‌شود و چگونه برای ثبت نهایی یا گزارش‌دهی تجمیع می‌شود؛ بنابراین هنگام بررسی آمار، روشن‌تر می‌بینید که هر شاخص به کدام بخش از فعالیت اشاره دارد.
پس از آن، سراغ مقاله‌ی «ایردراپ و ریسک‌هایش» بروید تا پاداش‌دهی و رفتارهای مقطعی کاربران را بهتر بررسی کنید. این پیوند به شما یادآوری میکند که افزایش فعالیت در یک دوره را نباید بی‌درنگ نشانه‌ی تغییری پایدار دانست؛ ابتدا زمان‌بندی فعالیت و زمینه‌ی آن را بسنجید.
یک تمرین ساده و قابل‌تکرار
برای تمرین، از یک مرورگر بلاکچین عمومی و مستندات رسمی همان شبکه شروع کنید. یک شاخص را انتخاب کنید و پیش از تفسیر، تعریف آن، واحدش و بازهی زمانی‌اش را یادداشت کنید؛ مثلاً روشن کنید که آمار، تعداد تراکنش را نشان می‌دهد یا تعداد آدرس را، و بازه‌اش ۷روزه است یا ۳۰روزه. برای سنجش روند کوتاه‌مدت، پنجره‌ی ۷روزه را با ۳۰روزه مقایسه کنید و در میانه‌ی بررسی بازه‌ها را عوض نکنید.
- شبکه و دارایی مورد بررسی را ثبت کنید.
- تعریف شاخص، واحد و بازهی زمانی را بنویسید.
- مشاهده‌ی ثبتشده را جدا از توضیح یا برداشت خود یادداشت کنید.
- برای نتیجه‌گیری، آن را کنار یک شاخص مستقل و زمینه‌ی بازار بگذارید.
اصل خواندن آنچین
مثلاً «موجودی آدرسهای برچسب‌خورده‌ی صرافی افزایش یافت» مشاهده است؛ توضیح علت آن، تفسیر است. تحلیل آنچین زمانی کاربردی است که مشاهده‌ی ثبتشده از تفسیر جدا بماند.
پرسشهای پرتکرار
تحلیل آنچین چیست؟
تحلیل آنچین بررسی تراکنشها، آدرسها و رویدادهای ثبتشده روی بلاکچین است. این بررسی فعالیت ثبتشده را توصیف میکند و بهتنهایی هویت یا نیت کاربران را آشکار نمیکند.
تحلیل آنچین چه تفاوتی با تحلیل تکنیکال دارد؟
تحلیل آنچین به فعالیت و وضعیت ثبتشده روی شبکه میپردازد. تحلیل تکنیکال رفتار قیمت و حجم معامله را در نمودار بررسی میکند؛ این دو رویکرد پرسشهای متفاوتی دارند.
آیا تعداد آدرسهای فعال نشاندهندهی تعداد کاربران است؟
خیر. یک نفر میتواند چند آدرس داشته باشد و یک آدرس قراردادی یا تجمیعی نیز میتواند فعالیت افراد زیادی را در بر بگیرد. بنابراین آدرس فعال را معادل کاربر یکتا نگیرید.
ورودی خالص صرافی را چطور محاسبه می‌کنند؟
مقدار خروجی را از مقدار ورودی در همان بازه کم کنید. نتیجه، تغییر خالص جریان برای مجموعه‌ی آدرسهای شناسایی‌شده است و بهتنهایی علت انتقال یا قصد دارندگان را مشخص نمیکند.
برای تحلیل آنچین از کجا شروع کنم؟
یک پرسش مشخص انتخاب کنید، شبکه و شاخص مرتبط را تعیین کنید و تعریف، واحد و بازهی آن را ثبت کنید. سپس مقدار را با خط مبنای هم‌تعریف مقایسه کنید و برداشت را از مشاهده‌ی مستقیم جدا بنویسید.
چرا شاخصهای آنچین بین پلتفرمها فرق دارند؟
ارائهدهندگان ممکن است پوشش آدرسها، برچسبها، روش دستهبندی و بازهی تجمیع متفاوتی داشته باشند. پیش از مقایسه، تعریف شاخص و روش محاسبهی هر منبع را بررسی کنید.
منابع
این مقاله آموزشی است و توصیه‌ی سرمایه‌گذاری یا سیگنال خرید و فروش نیست. معامله در بازارهای مالی ریسک دارد و مسئولیت تصمیم‌ها با خود شماست.
اشتباهی دیدید؟ از صفحه‌ی تماس با ما خبر بدهید تا بررسی و اصلاح شود.
