NFP و نرخ بیکاری؛ راهنمای کامل خواندن گزارش بازار کار آمریکا

چرا گزارش بازار کار می‌تواند بازارها را تکان دهد؟

گزارش ماهانه‌ی بازار کار آمریکا یک عدد منفرد نیست. در یک انتشار، برآورد اشتغال غیرکشاورزی، نرخ بیکاری، دستمزد ساعتی و ساعات کار کنار هم می‌آیند. این شاخص‌ها از دو پیمایش می‌آیند: پیمایش بنگاه‌ها برای اشتغال حقوق‌بگیر، دستمزد و ساعات کار؛ و پیمایش خانوارها برای وضعیت اشتغال افراد و نرخ بیکاری. کنار هم خواندنشان تصویر کامل‌تری از تیتر اشتغال می‌دهد. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/ces_cps_trends.htm?utm_source=openai))

هر شاخص به یک پرسش جدا پاسخ می‌دهد. تغییر اشتغال غیرکشاورزی می‌گوید تعداد موقعیت‌های حقوق‌بگیری در بخش‌های غیرکشاورزی چقدر عوض شده. نرخ بیکاری سهم افراد بیکار از نیروی کار را نشان می‌دهد. میانگین دستمزد ساعتی سرنخی از فشار دستمزدها و هزینه‌ی نیروی کار می‌دهد. پس رشد اشتغال به‌تنهایی نه وضعیت جویندگان کار را توضیح می‌دهد نه آهنگ دستمزدها را. ساعات کار هفتگی هم کیفیت رشد را می‌سنجد. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/ces_cps_trends.htm?utm_source=openai))

پیش از انتشار، معامله‌گران پیش‌بینی‌ها را در قیمت‌ها منعکس می‌کنند. واکنش به رقم واقعی به فاصله‌اش از انتظار و بازنگری آمار ماه‌های قبل بستگی دارد. یک تیتر بالاتر از پیش‌بینی می‌تواند برداشت اولیه‌ی مثبتی از رشد ایجاد کند، اما افزایش نرخ بیکاری یا بازنگری کاهشی ماه قبل، تصویر را عوض می‌کند. در مثال اصلی مقاله، هر سه ورودی کنار هم بررسی می‌شوند؛ برای حل کامل آن به بخش مثال مراجعه کنید. هشدار: از تیتر به‌تنهایی جهت طلا را نتیجه نگیرید.

در تصویر بالا، مسیر خواندن از ثبت رقم واقعی، پیش‌بینی، رقم قبلی و مقدار بازنگری‌شده‌ی آن شروع می‌شود و بعد به سنجش واکنش قیمت می‌رسد. اثر گزارش بر طلا از برداشت معامله‌گران درباره‌ی رشد اقتصادی، فشار تورمی و مسیر نرخ بهره می‌گذرد. این برداشت‌ها در کنار انتظارهای ازپیش‌قیمت‌گذاری‌شده شکل می‌گیرند. زمان‌بندی و پیش‌بینی‌ها را پیشاپیش در تقویم اقتصادی کریپکس ثبت کنید.

NFP دقیقاً چیست و چه چیزی را می‌شمارد؟

اشتغال غیرکشاورزی (Nonfarm Payrolls) برآورد تغییر تعداد کارکنان حقوق‌بگیر در بخش‌های غیرکشاورزی آمریکاست. اداره‌ی آمار کار آمریکا این آمار را از پیمایش کارفرمایان و سازمان‌های دولتی می‌سازد. این عدد برآورد است، نه شمارش مستقیم همه‌ی شاغلان کشور. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/cesfaq.htm?utm_source=openai))

این پیمایش اشتغال بخش خصوصی و دولت غیرنظامی را در حوزه‌ی غیرکشاورزی گزارش می‌دهد. کشاورزان، خوداشتغالان، کارکنان خانگی، اعضای بدون‌دستمزد خانواده و نیروهای نظامی در آن شمرده نمی‌شوند. اگر کسی دو شغل حقوقی داشته باشد، هر دو ثبت می‌شود؛ پس شمار شغل‌ها را با شمار افراد یکسان نگیرید. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/cesfaq.htm?utm_source=openai))

در تصویر بالا تفاوت دو پیمایش بازار کار آمریکا را می‌بینید. پیمایش کارفرمایان روی شغل‌های حقوق‌بگیری تمرکز دارد، اما پیمایش خانوارها افراد را بررسی می‌کند و کشاورزان و خوداشتغالان را هم دربرمی‌گیرد. پس آمار اشتغال غیرکشاورزی، نرخ بیکاری و میانگین دستمزد ساعتی را جدا از هم بخوانید، چون از دو پیمایش متفاوت می‌آیند. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/ces_cps_trends.htm?utm_source=openai))

تغییر ماهانه با سطح اشتغال فرق دارد

رقم ماهانه، تفاوت سطح اشتغال نسبت به ماه قبل است، نه کل کارکنان حقوق‌بگیر. مثلاً اگر کارفرمایان کارکنان تازه جذب کنند و هم‌زمان برخی را از دست بدهند، این رقم همان خالص افزایش و کاهش است. سطح اشتغال اما شمار کل شغل‌های موجود در آن ماه را نشان می‌دهد. پس مشخص کنید عدد تیترشده کدام است.

برای مقایسه، نوع تعدیل را یکسان نگه دارید

تعدیل فصلی الگوهای تکرارشونده‌ی تقویمی را کم می‌کند تا مقایسه‌ی ماه‌ها واضح‌تر شود. مثلاً استخدام‌های فصل تعطیلات می‌توانند رقم خام یک ماه را بالا ببرند. رقم تعدیل‌شده و تعدیل‌نشده را با هم مقایسه نکنید؛ فقط ارقام هم‌نوع را کنار هم بگذارید. ([bls.gov](https://www.bls.gov/web/empsit/cesfaq.htm?utm_source=openai))

نرخ بیکاری چطور محاسبه می‌شود؟

نرخ رسمی بیکاری از پیمایش خانوار به دست می‌آید. در این پیمایش، افراد بر اساس شغل‌داشتن، جست‌وجوی فعال کار و آمادگی برای شروع، دسته‌بندی می‌شوند. در تعریف رسمی آمریکا، فردی بی‌کار است که در چهار هفته‌ی اخیر فعالانه دنبال کار بوده و در هفته‌ی مرجع برای کار آماده بوده باشد. افراد در مرخصی موقت قواعد جدا دارند. ([bls.gov](https://www.bls.gov/cps/definitions.htm?utm_source=openai))

همان‌طور که در تصویر بالا می‌بینید، نیروی کار برابر مجموع شاغلان و بیکاران است. نرخ بیکاری این‌طور حساب می‌شود: تعداد بیکاران را بر نیروی کار تقسیم و در ۱۰۰ ضرب می‌کنیم: نرخ بیکاری = (تعداد بیکاران ÷ نیروی کار) × ۱۰۰. کسانی که نه شاغل‌اند نه طبق این معیار بیکار، در این محاسبه نمی‌آیند.

برای فهم بازار کار، نرخ رسمی را کنار نرخ مشارکت نیروی کار بخوانید؛ این نرخ سهم جمعیت در سن کار را نشان می‌دهد که شاغل است یا فعالانه دنبال کار می‌گردد. اگر مشارکت افت کند، بخشی از افراد از نیروی کار خارج شده‌اند و نرخ بیکاری به‌تنهایی تصویر کامل نیست. برای دیدن کم‌استفاده‌شدن نیروی کار، معیار گسترده‌تر U-۶ را هم ببینید: این سنجه افراد حاشیه‌ایِ نیروی کار و کسانی را که ناخواسته پاره‌وقت کار می‌کنند هم شامل می‌شود. ([bls.gov](https://www.bls.gov/cps/definitions.htm?utm_source=openai))

قاعده‌ی عملی این است: نرخ بیکاری را از شمار بیکاران و نیروی کار حساب کنید، نرخ مشارکت را برای تغییر جمعیت فعال بسنجید و U-۶ را برای کمبود فرصت‌های کاری کنار آن بگذارید. در مثال اصلی مقاله، تغییر نرخ را بر حسب واحد درصد ثبت کنید. برای تفسیر کامل، به بخش مثال اصلی مراجعه کنید.

گزارش اشتغال چه شاخص‌هایی را کنار هم می‌گذارد؟

گزارش اشتغال آمریکا چند نما از بازار کار را کنار هم می‌گذارد: تعداد شغل‌های غیرکشاورزی، نرخ بیکاری، میانگین دستمزد ساعتی و میانگین ساعات کار هفتگی. هر کدام پاسخ متفاوتی می‌دهند؛ تعداد شغل‌ها تغییر حقوق‌بگیران بخش غیرکشاورزی را نشان می‌دهد، نرخ بیکاری سهم بیکاران در نیروی کار را می‌سنجد، و دستمزد و ساعات کار از کیفیت و شدت استفاده از نیروی کار می‌گویند.

در تصویر بالا می‌بینید اشتغال غیرکشاورزی، دستمزد و ساعات کار از پیمایش بنگاه‌ها می‌آیند؛ نرخ بیکاری از پیمایش خانوارها. این دو پیمایش روش و جامعه‌ی آماری متفاوتی دارند: یکی حقوق و کارکنان کارگاه‌ها را می‌سنجد، دیگری وضعیت کاری افراد خانوار را. نتایجشان را یک آمار واحد نگیرید؛ تعداد شغل‌های تازه با تغییر تعداد افراد شاغل یکسان نیست.

دستمزد و ساعات کار چه چیزی می‌گویند؟

رشد میانگین دستمزد ساعتی نشانه‌ی فشار درآمدی کارکنان و هزینه‌ی نیروی کار برای کارفرماست؛ اما تورم را به‌تنهایی تعیین نمی‌کند. ترکیب شغل‌ها، بهره‌وری و سایر هزینه‌ها هم در تورم نقش دارند. ساعات کار را کنار رشد اشتغال بخوانید: افت ساعات میانگین نشان می‌دهد کارفرما اول ساعت‌ها را تنظیم می‌کند، نه تعداد کارکنان را.

اشتغال غیرکشاورزی را جدا از نرخ بیکاری و دستمزد ساعتی بررسی کنید؛ این سه شاخص به دو پیمایش متفاوت تعلق دارند. برای سنجش کیفیت اشتغال، تغییر دستمزد ساعتی و ساعات کار هفتگی را کنار رشد اشتغال بگذارید. پیش از تفسیر، در [تقویم اقتصادی] نوع رقم و بازه‌ی زمانی هر شاخص را ثبت کنید؛ جهت واکنش قیمت را فقط از یک عدد تیترشده قطعی نتیجه نگیرید.

مثال کامل: عدد اشتغال را با پیش‌بینی و بازنگری بخوانید

برای خواندن گزارش، پیش از انتشار در تقویم اقتصادی کریپکس چهار عدد را کنار هم بگذارید: رقم واقعی، پیش‌بینی، رقم قبلی و رقم بازنگری‌شده‌ی قبلی. در این مثال فرضی، پیش‌بینی رشد اشتغال ۱۵۰٬۰۰۰ نفر است و رقم تازه ۱۸۰٬۰۰۰ نفر. نرخ بیکاری از ۴٫۰ درصد به ۴٫۱ درصد رسیده، و رقم اشتغال ماه قبل از ۱۶۰٬۰۰۰ به ۱۳۰٬۰۰۰ نفر بازنگری شده است.

۱. غافلگیری تیتر را حساب کنید

قاعده ساده است: رقم واقعی منهای پیش‌بینی. پس ۱۸۰٬۰۰۰ منهای ۱۵۰٬۰۰۰ می‌شود ۳۰٬۰۰۰ نفر؛ رشد اشتغال ۳۰٬۰۰۰ نفر بیشتر از انتظار بوده. این اختلاف را جدا ثبت کنید، نه فقط بزرگی رقم تازه را: بازار پیش از انتشار ۱۵۰٬۰۰۰ نفر را انتظار داشت.

۲. بازنگری و نرخ بیکاری را هم وارد جمع‌بندی کنید

برای بازنگری، رقم قبلی را از رقم بازنگری‌شده کم کنید: ۱۳۰٬۰۰۰ منهای ۱۶۰٬۰۰۰ برابر با منفی ۳۰٬۰۰۰ نفر است. بنابراین برآورد ماه قبل ۳۰٬۰۰۰ نفر پایین آمده؛ این تغییر جهت‌گیری تیتر مثبت را تعدیل می‌کند. نرخ بیکاری از ۴٫۰ به ۴٫۱ درصد افزایش یافته است: ۴٫۱ منهای ۴٫۰ برابر با ۰٫۱ واحد درصد، نه ۰٫۱ درصد تغییر.

این دو واحد را با هم اشتباه نگیرید: وقتی نرخ از ۴٫۰ به ۴٫۱ درصد می‌رسد، اختلاف دو نرخ ۰٫۱ واحد درصد است. برای محاسبه‌ی نرخ بیکاری، تعداد بیکاران را بر نیروی کار تقسیم و در ۱۰۰ ضرب کنید؛ تغییر نرخ را هم با واحد درصد بیان کنید.

برای سنجش کیفیت اشتغال، میانگین دستمزد ساعتی و ساعات کار هفتگی را هم کنار رشد اشتغال بررسی کنید. اشتغال غیرکشاورزی، نرخ بیکاری و میانگین دستمزد ساعتی از دو پیمایش متفاوت می‌آیند و جای هم را نمی‌گیرند. واکنش طلا را با مقایسه‌ی قیمت پیش و پس از انتشار در بازه‌های زمانی یکسان بسنجید، نه با قضاوت روی یک عدد تیترشده.

انتظارات، بازنگری‌ها و غافلگیری بازار را چطور بسنجیم؟

برای سنجش غافلگیری بازار، رقم واقعی، پیش‌بینی و رقم قبلی را در یک ردیف بنویسید. واحد و دوره‌ی زمانی باید یکسان باشد؛ مثلاً اگر اشتغال بر حسب هزار نفر و برای یک ماه است، هر سه مقدار را با همین واحد و دوره ثبت کنید. مقایسه‌ی رقم ماهانه با تغییر سالانه نتیجه‌ی درستی نمی‌دهد. در تقویم اقتصادی کریپکس، این مقادیر را پیش از تفسیر گزارش کنار هم بگذارید.

غافلگیری و بازنگری را جدا ثبت کنید

غافلگیری ساده از فرمول رقم واقعی منهای پیش‌بینی به دست می‌آید. مقدار مثبت فقط نشان می‌دهد رقم واقعی از برآورد بالاتر بوده؛ جهت حرکت قیمت یا قوت کل گزارش را مشخص نمی‌کند. برای نمونه‌ی عددی و حل کامل اختلاف اشتغال و بازنگری رقم ماه قبل، به بخش «مثال کامل» مراجعه کنید.

رقم قبلیِ بازنگری‌شده را در ستون «قبلی» جایگزین مقدار اولیه کنید و خودِ تغییر را جداگانه بنویسید. این کار دو چیز را روشن می‌کند: مبنای مقایسه‌ی ماه جاری چیست و بازنگری تصویر ماه قبل را بهتر یا ضعیف‌تر کرده. اگر فقط مقدار اولیه را نگه دارید، ممکن است تیتر تازه را در برابر مبنای نادرست بسنجید.

• رقم واقعی: مقدار منتشرشده، با واحد و دوره‌ی مشخص
• پیش‌بینی: برآورد مرجع و منبع آن
• رقم قبلی: مقدار بازنگری‌شده، همراه با اندازه و جهت تغییر نسبت به مقدار اولیه
• غافلگیری: واقعی منهای پیش‌بینی

معیار و بازه‌ی مقایسه را ثابت نگه دارید

وقتی پیش‌بینی منابع مختلف با هم فاصله دارد، میانه‌ی پیش‌بینی‌ها یا برآورد مرجعِ تقویم اقتصادی را انتخاب کنید، منبع را یادداشت کنید و همان معیار را در بررسی‌های بعدی به‌کار ببرید. عوض‌کردن مرجع پس از انتشار می‌تواند برداشت شما از غافلگیری را تغییر دهد. پیش از انتشار، قیمت و انتظارات را ثبت کنید و بعد تغییر قیمت را در بازه‌های زمانی یکسان با همان نقطه‌ی آغاز مقایسه کنید.

چرا واکنش طلا به NFP یکسان و قطعی نیست؟

طلا به نرخ بهره و ارزش دلار حساس است. گزارش اشتغال یکی از داده‌هایی است که بازار برای سنجش این دو عامل می‌خواند. اشتغال قوی می‌تواند برداشت از رشد اقتصادی و سیاست پولی را تغییر دهد، اما میانگین دستمزد ساعتی، نرخ بیکاری و بازنگری ارقام ماه‌های قبل هم در این ارزیابی نقش دارند. رقم اشتغال را جدا از این شاخص‌ها تفسیر نکنید.

پیش از انتشار، رقم پیش‌بینی‌شده، رقم قبلی و بازنگری‌شده‌ی قبلی را کنار هم در تقویم اقتصادی ثبت کنید. پس از انتشار، رقم واقعی را هم اضافه کنید. اختلاف واقعی با پیش‌بینی و جهت بازنگری‌های پیشین می‌تواند تصویر متفاوتی از تیتر نشان دهد. در بخش مثال اصلی مقاله، این ورودی‌ها کنار هم بررسی شده‌اند؛ همان قاعده را برای خواندن گزارش به کار ببرید.

در تصویر بالا، نمودار واقعی XAUUSD در تایم‌فریم روزانه، ۷۰ کندل از ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ تا ۱۸ آبان ۱۴۰۵ را نشان می‌دهد. سقف بازه ۴۶۹۶٫۴۵، کف آن ۳۸۷۰ و آخرین قیمت پایانی ۴۱۲۳٫۳۷ است. این نمودار فقط مسیر قیمت در این بازه را نشان می‌دهد و علت حرکت‌ها یا سهم یک گزارش خاص را روشن نمی‌کند.

برای سنجش واکنش کوتاه‌مدت، زمان انتشار را روی نمودار درون‌روزی مشخص کنید و دو بازه‌ی ثابت و هم‌طول را مقایسه کنید؛ مثلاً ۳۰ یا ۶۰ دقیقه پیش و پس از انتشار. بازه‌ی زمانی و تایم‌فریم را در مقایسه‌ها یکسان نگه دارید و تغییر قیمت را ثبت کنید. کندل‌های روزانه‌ی دو سوی گزارش این بازه را دقیق جدا نمی‌کنند؛ نمودار روزانه را فقط برای زمینه‌ی گسترده‌تر ببینید، نه برای نسبت‌دادن حرکت کوتاه‌مدت به خبر.

پس از ثبت واکنش قیمت، آن را کنار اختلاف رقم اشتغال با پیش‌بینی، بازنگری ماه‌های قبل، نرخ بیکاری و دستمزد بگذارید. اگر اجزای گزارش پیام‌های متفاوتی دارند، تفسیر را بر پایه‌ی یک شاخص جلو نبرید؛ مسیر قیمت و عوامل اثرگذار بر نرخ بهره و دلار را جداگانه بسنجید.

چه حالت‌ها و استثناهایی برداشت شما را تغییر می‌دهند؟

افت نرخ بیکاری را بدون نرخ مشارکت تفسیر نکنید. نرخ بیکاری یعنی شمار بیکاران تقسیم بر نیروی کار. اگر افراد جویای کار از نیروی کار خارج شوند، هم مخرج و هم شمار بیکاران تغییر می‌کند. برای نمونه، اگر نیروی کار از ۱۰۰۰ به ۹۰۰ نفر برسد و شمار بیکاران از ۴۰ به ۳۰ نفر، نرخ بیکاری از ۴٪ به حدود ۳٫۳٪ می‌رسد؛ اما مشارکت هم کم شده. این افت را با رشد اشتغال یکی نگیرید؛ تغییر اشتغال را جدا بررسی کنید.

دستمزد ساعتی را هم ماهانه و هم سالانه بخوانید. رشد ماهانه تغییر کوتاه‌مدت را نشان می‌دهد؛ رشد سالانه آن را با همان ماه سال قبل می‌سنجد. برای نمونه، افزایش میانگین از ۳۰ به ۳۰٫۳۰ دلار در ماه، رشد ۱٪ است. اگر رقم سال قبل ۲۹٫۴۰ دلار بوده، رشد سالانه حدود ۳٫۱٪ می‌شود. این دو نرخ پیام یکسانی ندارند، چون دوره‌ی مقایسه‌شان فرق دارد. ساعات کار هفتگی را هم کنار دستمزد و رشد اشتغال ببینید تا کیفیت تغییر روشن‌تر شود.

ترکیب اشتغال خصوصی و دولتی منشأ تغییر را نشان می‌دهد. برای نمونه، اگر کل اشتغال ۱۲۰ هزار نفر بالا برود اما اشتغال خصوصی فقط ۴۵ هزار نفر رشد کند، سهم خالص سایر بخش‌ها ۷۵ هزار نفر است. این تفکیک نشان می‌دهد رشد از کجا آمده؛ فقط به تیتر کل تکیه نکنید.

تعطیلی دولت، آب‌وهوای شدید و دشواری دسترسی به پاسخ‌گویان می‌توانند یک ماه را تحت تأثیر بگذارند؛ اثرشان روی اشتغال، ساعات کار و شاخص‌های خانوار یکسان نیست. این را فقط یک محدودیت در تفسیر یک ماه بدانید، نه توضیح قطعی برای هر عدد غیرعادی.

آمار اشتغال ماهانه بازنگری می‌شود؛ بازتنظیم سالانه‌ی معیارها یا فصلی‌زدایی هم می‌تواند تاریخ‌های گذشته را تغییر دهد. هنگام مقایسه، نسخه و تاریخ انتشار سری را ثبت کنید و ارقام را از یک نسخه‌ی یکسان بردارید. برای دیدن «واقعی، پیش‌بینی، قبلی و بازنگری‌شده‌ی قبلی» از تقویم اقتصادی کریپکس استفاده کنید. بازنگری‌های دو ماه قبل را هم کنار تیتر ماه جاری ببینید؛ مثال کامل این مقایسه در بخش مثال مقاله آمده است.

کدام خطاهای رایج را کنار بگذارید؟

عدد بزرگ اشتغال را خودبه‌خود خبر خوب ندانید. رقم بالاتر از انتظار فقط می‌گوید استخدام بیش از پیش‌بینی بوده. برای سنجش کیفیت، تغییر دستمزد ساعتی و ساعات کار هفتگی را هم کنار رشد اشتغال ببینید. اگر استخدام بالا برود اما دستمزد یا ساعات کار ضعیف باشد، تیتر به‌تنهایی کافی نیست؛ عدد کوچک‌تر از پیش‌بینی هم همیشه خبر بد نیست.

آمار اشتغال غیرکشاورزی، نرخ بیکاری و میانگین دستمزد ساعتی را جداگانه بخوانید؛ این سه شاخص از دو پیمایش متفاوت می‌آیند. افزایش نرخ بیکاری را هم بدون اندازه‌ی نیروی کار و نرخ مشارکت تفسیر نکنید. نرخ از تقسیم تعداد بیکاران بر نیروی کار و ضرب در ۱۰۰ به دست می‌آید؛ تغییر آن را با «واحد درصد» بیان کنید. اگر افراد بیشتری وارد نیروی کار شوند و دنبال شغل بگردند، نرخ می‌تواند بالا برود؛ پس ترکیب نیروی کار را هم ببینید.

رقم قبلی را بدون بازنگری، خط مبنای قطعی نگیرید. پیش از تفسیر، در [تقویم اقتصادی](/tools/economic-calendar) واقعی، پیش‌بینی، رقم قبلی و مقدار بازنگری‌شده‌ی قبلی را کنار هم بگذارید. تغییر بازنگری را از مقدار تازه‌ی قبلی کم کنید؛ بازنگری رو به پایین می‌تواند برداشت از تیتر اشتغال را عوض کند. برای نمونه‌ی اصلی مقاله، مقایسه‌ی کامل سه ورودی را در بخش مربوطه ببینید؛ اینجا آن محاسبه تکرار نمی‌شود.

نرخ بیکاری رسمی را با سهم بیکاران از کل جمعیت یکی نگیرید: مخرج محاسبه‌ی رسمی، نیروی کار است، نه همه‌ی ساکنان. افرادی که شاغل نیستند و دنبال شغل هم نمی‌گردند، در نیروی کار و نرخ رسمی بیکاری حساب نمی‌شوند؛ یکسان گرفتن این دو نسبت، تصویر وضعیت کار را خراب می‌کند.

چک‌لیست روز انتشار و قدم بعدی

پیش از انتشار، زمان گزارش را در تقویم اقتصادی ثبت کنید. کنار آن پیش‌بینی، رقم قبلی و مقدار بازنگری‌شده‌ی قبلی را بنویسید. این کار را پیش از دیدن تیتر خبر انجام دهید تا مقایسه‌ی شما بر پایه‌ی انتظار قبلی باشد، نه فقط عدد تازه. برای این کار از ابزار «تقویم اقتصادی» کریپکس استفاده کنید.

گزارش را مرحله‌به‌مرحله بخوانید

1. پس از انتشار، رقم واقعی و پیش‌بینی را با یک واحد کنار هم بگذارید؛ برای اشتغال، هر دو باید بر حسب نفر باشند. اختلاف را با فرمول «واقعی منهای پیش‌بینی» بسنجید و بازنگری رقم ماه قبل را نیز جداگانه، با همان واحد ثبت کنید.
2. آمار اشتغال غیرکشاورزی، نرخ بیکاری و میانگین دستمزد ساعتی را جدا بخوانید؛ این سه شاخص از دو پیمایش متفاوت می‌آیند. نرخ بیکاری را از تقسیم تعداد بیکاران بر نیروی کار و ضرب در ۱۰۰ محاسبه کنید و تغییر آن را با واحد درصد بیان کنید.
3. برای سنجش کیفیت اشتغال، تغییر دستمزد ساعتی و ساعات کار هفتگی را کنار رشد اشتغال بررسی کنید. سپس ببینید این شاخص‌ها هم‌جهت‌اند یا هرکدام تصویر متفاوتی از بازار کار می‌دهند.
4. برای سنجش واکنش طلا، قیمت را در بازه‌های زمانی همسان پیش و پس از انتشار مقایسه کنید؛ مثلاً مدت یکسانی را بلافاصله پیش و پس از اعلام در نظر بگیرید. این مقایسه را با یک عدد تیترشده یا شاخصی دیگر قطعی نکنید.

در مثال اصلی مقاله، رقم اشتغال از پیش‌بینی بالاتر است. اما بازنگری ماه قبل و افزایش نرخ بیکاری هم در تصویر کلی نقش دارند. برای همین یک تیتر به‌تنهایی جهت واکنش طلا را تعیین نمی‌کند. برای خواندن کامل این مثال، به بخش «مثال کامل: عدد اشتغال را با پیش‌بینی و بازنگری بخوانید» برگردید.

قدم بعدی

پس از جمع‌بندی بازار کار، بررسی را به شاخص‌های گسترده‌تر فعالیت اقتصادی وصل کنید. مقاله‌ی «تولید ناخالص داخلی و شاخص‌های فعالیت اقتصادی» را بخوانید. سپس برای تمرین مقایسه‌ی رقم واقعی، پیش‌بینی و قبلی، سراغ «تقویم اقتصادی را چطور بخوانیم؟ (واقعی، پیش‌بینی، قبلی)» بروید.