در این مقاله
- چرا شبکه به روش توافق نیاز دارد؟
- اثبات کار و اثبات سهام دقیقاً چه هستند؟
- ماینرها چگونه بلوک می‌سازند و اعتبارسنجها چگونه رأی می‌دهند؟
- یک تراکنش را چگونه دنبال کنید؟
- سهم یک اعتبارسنج را چطور محاسبه کنید؟
- بازبینی محاسبه
- این دو روش را با چه معیارهایی مقایسه کنید؟
- محدودیت‌ها و حالت‌های متفاوت کدام‌اند؟
- چه برداشت‌های نادرستی را کنار بگذارید؟
- جمع‌بندی و قدم بعدی شما چیست؟
خلاصه در ۳۰ ثانیه
- هر دو روش برای هماهنگ‌کردن شبکه‌ی توزیع‌شده بر سر ترتیب و اعتبار بلوک‌ها به کار می‌روند.
- اثبات کار، رقابت محاسباتی را به تولید بلوک پیوند میدهد؛ اثبات سهام، سهام درگیرشده و رأی اعتبارسنجها را.
- اصطلاح «اعتبارسنج» یا «ماینر» به‌تنهایی کیفیت امنیت شبکه را نشان نمی‌دهد؛ قواعد و اجرای آن‌ها هم مهم‌اند.
- مصرف انرژی، هزینه‌ی مشارکت و نوع جریمه در این دو روش تفاوت دارد.
- در هیچ‌کدام، تعداد تأیید یا سهم اعتبارسنج را نباید جدا از قواعد همان شبکه تفسیر کرد.
چرا شبکه به روش توافق نیاز دارد؟
فرض کنید چند گره مستقل، دو تراکنش را دریافت میکنند که هر دو می‌خواهند همان دارایی را خرج کنند؛ یکی آن را به سارا می‌فرستد و دیگری به رضا. اگر هر گره ترتیب متفاوتی برای این تراکنش‌ها در نظر بگیرد، شبکه چگونه مشخص میکند کدام پرداخت زودتر ثبت شده و کدام معتبر است؟
امضای دیجیتال نشان میدهد تراکنش را دارندهی مجاز کلید امضا کرده است؛ اما به‌تنهایی جلوی خرج‌کردن دوباره‌ی یک دارایی را نمی‌گیرد. هر دو تراکنشِ متعارض می‌توانند امضای معتبر داشته باشند، پس شبکه باید بر سر ترتیب ثبت آن‌ها و تاریخچه‌ی پذیرفته‌شده به توافق برسد.
بلاکچین فهرستی از بلوکهای به‌هم‌مرتبط است. سازوکار توافق تعیین میکند کدام بلوک بعدی پذیرفته شود و گره‌ها کدام تاریخچه را معتبر بدانند؛ در نتیجه، در مثال بالا ثبت یکی از پرداخت‌ها میتواند باعث شود تراکنش رقیب دیگر قابل‌پذیرش نباشد.
پرسش راهنما
برای فهم هر سازوکار توافق، دو پرسش را دنبال کنید: چه کسی و با چه معیاری حق افزودن بلوک دارد؟ شبکه در برابر پیشنهادهای ناسازگار یا رفتار خلاف قواعد چه واکنشی نشان میدهد؟ پاسخ‌ها به روش طراحی هر شبکه وابسته‌اند.
ادامه‌ی مقاله ابتدا اثبات کار و اثبات سهام را تعریف میکند، سپس روند ساخت بلوک و رأی‌دهی را توضیح میدهد. بعد سهم اعتبارسنج را با یک محاسبه می‌سنجد و دو روش را از نظر انتخاب بلوک، هزینه‌ی مشارکت، جریمه، مصرف انرژی و نهاییشدن مقایسه میکند؛ محدودیت‌ها، تفاوت‌های میان شبکهها و برداشت‌های نادرست هم بررسی می‌شوند. هنگام ارزیابی یک شبکه، سازوکار تأیید همان شبکه را بشناسید: در اثبات کار تعداد تأییدها را بسنجید و در اثبات سهام وضعیت نهاییشدن را بررسی کنید.
اثبات کار و اثبات سهام دقیقاً چه هستند؟
اثبات کار (Proof of Work) روشی است که در آن تولیدکنندهی بلوک با انجام محاسبات، شرط رمزنگاریشدهی پروتکل را برآورده میکند. برای نمونه، ماینر در یک شبکه‌ی مبتنی بر هش، مقدارهای ورودی بلوک را تغییر میدهد تا خروجی هش با شرط تعیین‌شده سازگار شود؛ دیگر گره‌ها می‌توانند نتیجه را بررسی کنند، اما یافتن آن به محاسبه نیاز دارد. در شبکههایی که شاخه‌های رقیب دارند، معیار انتخاب زنجیره میتواند مجموع کارِ اثبات‌شده یا سختیِ انباشته‌ی زنجیره باشد؛ شمار دستگاه‌ها به‌تنهایی معیار نیست.
اثبات سهام (Proof of Stake) روشی است که در آن مشارکتکنندگان با درگیرکردن بخشی از سهام خود و انجام وظایف اعتبارسنجی، در توافق شبکه سهم می‌گیرند. برای نمونه، اعتبارسنج میتواند بلوک پیشنهادی را بررسی کند و طبق قواعد شبکه درباره‌ی آن رأی دهد. سهم درگیرشده به مشارکت مربوط است، اما به‌تنهایی میزان پاداش یا پیامد تخلف را روشن نمی‌کند.
در تصویر بالا، منبع مشارکت در دو روش را می‌بینید: محاسبات برای اثبات کار و سهام به‌همراه وظایف اعتبارسنجی برای اثبات سهام. برای اینکه این روش‌ها را با اجزای دیگر شبکه اشتباه نگیرید، این تعریف‌ها را جداگانه به خاطر بسپارید:
- گره: رایانه یا نرم‌افزاری که به شبکه وصل می‌شود و اطلاعات را طبق قواعد آن دریافت یا بررسی میکند.
- تراکنش: درخواستی برای ثبت یا تغییر اطلاعات، مانند انتقال دارایی.
- بلوک: مجموعه‌ای از تراکنش‌ها و اطلاعات فنی که به زنجیره افزوده می‌شود.
- سازوکار توافق: قواعد مشارکت و هماهنگی شبکه برای رسیدن به توافق بر سر وضعیت معتبر.
- الگوریتم انتخاب زنجیره: قاعده‌ای برای تعیین زنجیره‌ی مرجع، به‌ویژه هنگام وجود چند شاخه.
این اصطلاح‌ها به پرسش‌های متفاوت پاسخ می‌دهند: گره عضو اجرایی شبکه است، تراکنش درخواست تغییر است، بلوک ظرف ثبت تراکنش‌هاست و الگوریتم انتخاب زنجیره می‌گوید کدام شاخه دنبال شود. نام اثبات کار یا اثبات سهام به‌تنهایی جزئیات پاداش، جریمه یا انتخاب زنجیره را مشخص نمی‌کند؛ این قواعد میان شبکهها فرق دارند. بنابراین، هنگام دیدن نام یک سازوکار، در مستندات همان شبکه معیار انتخاب بلوک یا زنجیره و واکنش به تخلف را پیدا کنید، سپس قواعد پاداش و جریمه را جداگانه بخوانید.
ماینرها چگونه بلوک می‌سازند و اعتبارسنجها چگونه رأی می‌دهند؟
در اثبات کار، ماینر تراکنشهای منتشرشده را بر اساس قواعد شبکه برمی‌گزیند و در بلوکی می‌چیند؛ برای نمونه، تراکنشی نامعتبر یا ناسازگار با موجودی قابل‌خرج را نباید بپذیرد. سپس مقدار ورودیِ قابل‌تغییر در سربرگ بلوک، مانند عددی که نانس نام دارد، را عوض میکند و بارها محاسبه انجام میدهد تا خروجی با شرط دشواری شبکه جور درآید. این فرایند به جست‌وجوی محاسباتی نیاز دارد، نه حدس‌زدن پاسخ از روی تعداد دستگاه‌ها.
پاسخ پیدا‌شده را گرههای دیگر با محاسبه‌ای بسیار سبک‌تر وارسی میکنند: شرط سربرگ، پیوند بلوک به تاریخچه و قواعد هر تراکنش را جداگانه می‌سنجند. هر گره میتواند این بررسی را مستقل انجام دهد؛ در نتیجه، معتبر بودن پاسخ محاسباتی به‌تنهایی کافی نیست و تراکنشهای داخل بلوک هم باید از قواعد شبکه پیروی کنند.
در اثبات سهام، پروتکل طبق قواعد خودش پیشنهاددهنده یا اعتبارسنجی را برای ساخت یا پیشنهاد بلوک برمی‌گزیند. دیگر مشارکتکنندگان بلوک و تراکنش‌هایش را بررسی میکنند و درباره‌ی معتبر بودن آن گواهی می‌دهند. در تصویر بالا، مسیر ساده‌شده‌ی تراکنش از انتشار تا توافق شبکه را می‌بینید؛ سازوکار انتخاب پیشنهاددهنده، گواهی‌دهی و تصمیم درباره‌ی تاریخچه‌ی پذیرفته‌شده در همهی شبکهها یکسان نیست.
یک تراکنش را چگونه دنبال کنید؟
- انتشار: فرستنده تراکنش را به شبکه می‌فرستد و گره‌ها آن را دریافت و بررسی اولیه میکنند.
- ورود به بلوک: ماینر یا پیشنهاددهنده، طبق قواعد همان شبکه، تراکنش را در بلوک قرار میدهد یا پیشنهاد میکند.
- بررسی شبکه: گره‌ها و مشارکتکنندگان اعتبار بلوک و تراکنش‌ها را مستقل می‌سنجند و در سازوکار توافق شرکت میکنند.
- ارزیابی وضعیت: در اثبات کار، تعداد بلوکهای ساخته‌شده روی بلوکِ تراکنش را بررسی کنید؛ در اثبات سهام، وضعیت گواهی‌ها و نهاییشدن را طبق معیار همان شبکه دنبال کنید.
سه کار را از هم جدا نگه دارید: پیشنهاد بلوک یعنی چه کسی بلوک را ارائه میکند؛ بررسی اعتبار یعنی آیا بلوک و تراکنش‌ها قواعد را رعایت کرده‌اند؛ و انتخاب تاریخچه یعنی شبکه کدام زنجیره را می‌پذیرد. در اثبات کار، معیار انتخاب زنجیره را با توان محاسباتی انباشته بسنجید، نه صرفاً تعداد دستگاه‌ها. پیش از فرستادن دارایی، معیار تأیید یا نهاییشدن همان شبکه را بررسی کنید.
سهم یک اعتبارسنج را چطور محاسبه کنید؟
برای محاسبه‌ی سهم، سهام اعتبارسنج را بر کل سهام فعال شبکه تقسیم کنید و حاصل را در ۱۰۰ ضرب کنید. سهم اعتبارسنج = سهام او ÷ کل سهام فعال × ۱۰۰. صورت و مخرج باید هر دو مقدار سهام باشند؛ خروجی، درصدی از سهام فعال شبکه است.
در این مثال فرضی، شبکه ۱۰۰ واحد سهام فعال دارد و یک اعتبارسنج ۲۰ واحد از آن را در اختیار گذاشته است. جای‌گذاری در فرمول چنین است: ۲۰ ÷ ۱۰۰ × ۱۰۰ = ۲۰ درصد. پس سهم این اعتبارسنج از سهام فعال شبکه ۲۰ درصد است؛ این عدد سهم او را نشان میدهد، نه سهمی از کل دارایی‌های موجود در شبکه.
در تصویر پایین، فرمول و همین نمونه‌ی محاسبه را می‌بینید. هنگام بررسی یک عدد منتشرشده، ابتدا مطمئن شوید صورت و مخرج از یک شبکه و یک بازه‌ی اطلاعاتی آمده‌اند؛ ترکیب آمار دو شبکه یا دو زمان متفاوت نتیجه را بی‌اعتبار میکند.
بازبینی محاسبه
واحد هر دو مقدار را یکسان نگه دارید؛ برای نمونه، تعداد واحد سهام را با ارزش پولی آن مقایسه نکنید. اگر یکی از مقدارها با واحد دیگری گزارش شده، پیش از تقسیم آن را هم‌واحد کنید. سپس بررسی کنید مخرج فقط سهام فعال شبکه را نشان دهد، نه همهی سهام سپرده‌گذاری‌شده یا موجودی‌های دیگر.
این نسبت به‌تنهایی پاداش، سود، تعداد بلوکهای تولیدشده یا احتمال قطعی انتخاب‌شدن را محاسبه نمی‌کند. هرکدام از این موارد به سازوکار و قواعد همان شبکه وابسته است؛ بنابراین از عدد ۲۰ درصد، نتیجه‌ای درباره‌ی درآمد یا تعداد بلوک‌ها نگیرید.
این دو روش را با چه معیارهایی مقایسه کنید؟
برای مقایسه، دست‌کم پنج محور را جداگانه بررسی کنید: روش انتخاب بلوک، هزینه‌ی مشارکت، جریمه، مصرف انرژی و نهاییشدن. این معیارها را از مستندات همان شبکه استخراج کنید؛ عنوان «اثبات سهام» به‌تنهایی درباره‌ی آستانه‌ها و قواعد اجرایی چیزی نمی‌گوید.
| معیار | اثبات کار | اثبات سهام |
|---|---|---|
| تولیدکنندهی بلوک | ماینری که در رقابت محاسباتی برنده می‌شود؛ انتخاب زنجیره بر پایه‌ی توان محاسباتی انباشته سنجیده می‌شود، نه شمار دستگاه‌ها به‌تنهایی. | اعتبارسنجی که طبق قواعد شبکه برای پیشنهاد بلوک یا مشارکت در تأیید انتخاب می‌شود. |
| منبع هزینه‌ی مشارکت | برق مصرفی و خرید، راه‌اندازی و نگهداری سخت‌افزار؛ این هزینهها را از پاداش یا درآمد ماینر جدا کنید. | سرمایه‌ای که برای مشارکت درگیر یا قفل می‌شود، به‌علاوه‌ی هزینه‌ی راه‌اندازی و نگهداری اعتبارسنج. |
| مبنای امنیت | هزینه‌ی واقعی رقابت محاسباتی و توان محاسباتی انباشته‌ای که از زنجیره پشتیبانی میکند. | سهام فعال و قواعدی که مشارکت اعتبارسنجها و رفتارهای متخلفانه را مهار میکنند. |
| جریمه و درآمد | ماینر برای کارکرد دستگاه و برق هزینه میدهد؛ این هزینه، جریمه‌ی پروتکلی نیست. درآمد او از پاداش و کارمزد جداگانه محاسبه می‌شود. | ازدست‌دادن پاداش، جریمه‌ی مشارکت‌نکردن و سوزاندن بخشی از سهام را جداگانه بررسی کنید؛ این‌ها یک نوع جریمه نیستند. |
| مصرف انرژی عملیاتی | مصرف اصلی به محاسبات رقابتی برای یافتن بلوک مربوط است. | این الگوی رقابت محاسباتی وجود ندارد؛ بااین‌حال، راه‌اندازی و نگهداری اعتبارسنج همچنان منابع عملیاتی می‌خواهد. |
| نهاییشدن | برای ارزیابی انتقال، تعداد تأییدها را طبق قواعد همان شبکه بررسی کنید؛ اتکا به توان محاسباتی انباشته را با نهاییشدن فوری یکی نگیرید. | وضعیت و شرط نهاییشدن را در پروتکل بررسی کنید؛ صرف دریافت رأی یا پیشنهاد بلوک لزوماً همان وضعیت نهایی نیست. |
در اثبات کار، هزینه‌ی برق و سخت‌افزار را از درآمد ماینر جدا نگه دارید: اولی هزینه‌ی مشارکت است و دومی حاصل پاداش و کارمزد طبق قواعد شبکه. برای نمونه، دستگاه‌های بیشتر به‌تنهایی معیار انتخاب زنجیره نیستند؛ آنچه باید بسنجید توان محاسباتی انباشته است. در اثبات سهام نیز سرمایه‌ی درگیرشده را از دسترس‌پذیری اعتبارسنج جدا کنید: اعتبارسنج باید آنلاین و آماده‌ی مشارکت باشد و قواعد شبکه میتواند برای غیبت یا تخلف پیامدهای متفاوتی تعیین کند.
قاعده‌ی تصمیم‌گیری
پیش از فرستادن دارایی، سازوکار تأیید شبکه را بشناسید: در اثبات کار، تعداد تأییدها را طبق معیار همان شبکه بسنجید؛ در اثبات سهام، وضعیت نهاییشدن را بررسی کنید. برای سهم اعتبارسنج به محاسبه‌ی بخش قبل ارجاع دهید؛ سهم از تقسیم سهام او بر کل سهام فعال به دست می‌آید و به‌تنهایی سود یا انتخاب قطعی را نشان نمی‌دهد.
برای مقایسه‌ی منصفانه، هر محور را جداگانه با مستندات شبکه بسنجید و از اعلام برنده‌ی مطلق بپرهیزید. اگر دو شبکه را بررسی می‌کنید، یک چک‌لیست بسازید: روش انتخاب بلوک، هزینه‌ی مشارکت، جریمهها، مصرف انرژی عملیاتی و شرط نهاییشدن؛ سپس برای هر مورد، قاعده‌ی منتشرشده‌ی همان شبکه را ثبت کنید.
محدودیت‌ها و حالت‌های متفاوت کدام‌اند؟
تأیید با نهاییشدن یکی نیست
در اثبات کار، تأیید یعنی بلوکهای تازه‌تری روی بلوک تراکنش شما ساخته شده‌اند؛ هر بلوک تازه‌تر، برگشت تراکنش را دشوارتر میکند، اما شبکه لزوماً برچسب صریح «نهایی‌شده» به آن نمی‌دهد. در برخی شبکههای اثبات سهام، پروتکل وضعیت نهاییشدن را جداگانه تعریف میکند؛ در اتریوم، برای نمونه، رأی‌دادن به نقاط وارسی نقش دارد. پس پیش از فرستادن دارایی، در اثبات کار تعداد تأییدهای موردنیاز و در اثبات سهام وضعیت نهاییشدن را طبق قواعد همان شبکه بررسی کنید. ([ethereum.org](https://ethereum.org/developers/docs/consensus-mechanisms/pos/?utm_source=openai))
جریمه‌ی مالی میتواند از دست‌رفتن پاداش یا کسر موجودی به‌دلیل مشارکت‌نکردن باشد؛ سوزاندن سهام یعنی بخشی از داراییِ گروگذاشته‌شده طبق قواعد پروتکل از بین برود. این‌ها یکی نیستند: در اتریوم، برای نمونه، غیبت میتواند جریمه داشته باشد و رفتارهای مشخصی مانند رأی‌های متناقض میتواند به سوزاندن بخشی از سهام بینجامد. برای هر اعتبارسنج، این سه مورد را جدا کنید: پاداش ازدست‌رفته، جریمه‌ی مشارکت‌نکردن و سوزاندن سهام؛ مقدار و شرایط دقیق را از قواعد همان شبکه بخوانید. ([ethereum.org](https://ethereum.org/developers/docs/consensus-mechanisms/pos/rewards-and-penalties/?utm_source=openai))
نداشتن رقابت محاسباتی، اثبات سهام را بی‌هزینه یا بی‌نیاز از زیرساخت نمی‌کند؛ اعتبارسنج به راه‌اندازی و نگهداری سامانه، اتصال پایدار و پایش نیاز دارد. در مقایسه‌ی انرژی، هزینه‌ی برق و سخت‌افزار در اثبات کار را جدا از هزینه‌های عملیاتی اعتبارسنج بسنجید. تمرکز سخت‌افزار در استخراج، تمرکز استخرها و تمرکز سهام هرکدام پرسش متفاوتی درباره‌ی توزیع مشارکت و اثرگذاری در شبکه مطرح میکنند؛ یکی را به‌تنهایی جانشین دیگری نگیرید. ([ethereum.org](https://ethereum.org/developers/docs/consensus-mechanisms/pos/?utm_source=openai))
- برای مقایسه‌ی دو شبکه، پنج محور را جداگانه بسنجید: روش انتخاب بلوک، هزینه‌ی مشارکت، جریمه، مصرف انرژی و نهاییشدن.
- آستانه‌ی حمله، زمان تأیید و قواعد خروج را از منبع رسمی همان شبکه بگیرید؛ عدد یک شبکه را به شبکه‌ی دیگر تعمیم ندهید.
هشدار درباره‌ی تفاوت پروتکل‌ها
آستانه‌های حمله، زمان تأیید و قواعد خروج میان شبکهها یکسان نیستند. پیش از اعتماد به عنوان «اثبات سهام»، معیارهای رسمی همان شبکه را بخوانید و عدد یا قاعده‌ی شبکه‌ای دیگر را به آن تعمیم ندهید.
چه برداشت‌های نادرستی را کنار بگذارید؟
رقابت برای ساخت بلوک با بررسی آن یکی نیست
در اثبات کار، ماینرها برای ساخت بلوک با هم رقابت محاسباتی میکنند؛ اما همهی گره‌ها معما حل نمی‌کنند. گرههای دیگر بلوک و تراکنش‌هایش را مستقل بررسی میکنند و قواعد شبکه را می‌سنجند. برای مقایسه‌ی زنجیره‌ها، توان محاسباتیِ انباشته را معیار بگیرید؛ شمردن دستگاه‌ها به‌تنهایی کافی نیست.
در اثبات سهام هم هر دارندهی توکن خودبه‌خود اعتبارسنج نیست. مشارکت به قواعد همان شبکه بستگی دارد: از جمله نرمافزار لازم، شرایط سهام‌گذاری یا واگذاری سهام، و وظایف آنلاین‌بودن و رأی‌دادن. پیش از اتکا به عنوان «اثبات سهام»، آستانه‌ها و جریمه‌های همان شبکه را بخوانید؛ این معیارها میان شبکهها یکسان نیستند.
انرژی، امنیت و تمرکز را جداگانه بسنجید
مصرف برق کمتر به‌تنهایی ثابت نمی‌کند سازوکار امن‌تر یا غیرمتمرکزتر است؛ این‌ها معیارهای جداگانه‌اند. اثبات سهام هم خطر تمرکز سهام یا نفوذ مشارکتکنندگان را از میان نمی‌برد و هر شبکه باید بر اساس سازوکار و قواعد خودش بررسی شود. هنگام سنجش هزینه، برق و سخت‌افزار اثبات کار را با راه‌اندازی و نگهداری اعتبارسنج در اثبات سهام مقایسه کنید، نه فقط با یک عدد مصرف انرژی.
برای ارزیابی هر شبکه، این پنج مورد را جداگانه بررسی کنید:
- سازوکار انتخاب بلوک: توان محاسباتیِ انباشته یا قواعد انتخاب اعتبارسنج را مشخص کنید.
- هزینه‌ی مشارکت: برق و سخت‌افزار را در اثبات کار، و راه‌اندازی و نگهداری را در اثبات سهام بسنجید.
- جریمه: ازدست‌دادن پاداش، جریمه‌ی مشارکت‌نکردن و سوزاندن بخشی از سهام را از هم تفکیک کنید.
- معیار تأیید: برای اثبات کار تعداد تأییدها و برای اثبات سهام وضعیت نهاییشدن را پیش از فرستادن دارایی بررسی کنید.
- تمرکز مشارکتکنندگان: ببینید توان محاسباتی یا سهام فعال تا چه اندازه میان مشارکتکنندگان توزیع شده است.
جمع‌بندی و قدم بعدی شما چیست؟
اثبات کار با محاسبه و توان محاسباتیِ انباشته، و اثبات سهام با سهامِ درگیرشده و نقش اعتبارسنجها، به شبکه کمک میکنند درباره‌ی ترتیب بلوک‌ها به توافق برسد. این دو روش را فقط با برچسبشان مقایسه نکنید: معیار انتخاب بلوک، هزینه‌ی مشارکت، جریمه، مصرف انرژی و نهاییشدن را جداگانه بررسی کنید. در اثبات سهام نیز آستانه‌ها و جریمهها میان شبکهها یکسان نیستند؛ عنوان «اثبات سهام» به‌تنهایی جزئیات سازوکار را روشن نمی‌کند.
تمرین: معیارها را از مستندات پیدا کنید
برای هر شبکه‌ای که می‌خوانید، مستندات رسمی همان شبکه را باز کنید و پاسخ دو پرسش را یادداشت کنید: بلوک بر چه مبنایی انتخاب می‌شود و تراکنش چه زمانی نهایی‌شده به شمار می‌آید؟ برای اثبات کار، توان محاسباتیِ انباشته را معیار زنجیره بدانید، نه شمار دستگاه‌ها به‌تنهایی. پیش از فرستادن دارایی، سازوکار تأیید را بررسی کنید: در اثبات کار تعداد تأییدها را ببینید و در اثبات سهام وضعیت نهاییشدن را. هزینه‌ی برق و سخت‌افزار را هم با نیاز راه‌اندازی و نگهداری اعتبارسنج یکی نگیرید.
در یادداشتتان، جریمهها را نیز تفکیک کنید: از دست‌رفتن پاداش، جریمه‌ی مشارکت‌نکردن و سوزاندن بخشی از سهام یک مفهوم نیستند. اگر سهم اعتبارسنج را بررسی می‌کنید، محاسبه‌ی مثال اصلی مقاله را در بخش مربوط به آن ببینید؛ سهم از کل سهام فعال به دست می‌آید و به‌تنهایی سود یا انتخاب‌شدن را نشان نمی‌دهد.
قدم بعدی: نگهداری و کنترل دسترسی
برای آشنایی با نگهداری دارایی، مقاله‌ی بعدی مسیر، «کیف پول: گرم، سرد و سخت‌افزاری» را بخوانید. سپس به «کلید خصوصی و عبارت بازیابی» بروید؛ شناخت این مفاهیم به درک این موضوع کمک میکند که دسترسی به دارایی چگونه کنترل می‌شود.
این بخش را با تمرین مستندات و مطالعه‌ی مقاله‌های بعدی ادامه دهید؛ ابزار کریپکس مرتبطی برای معرفی در این موضوع در نظر گرفته نشده است.
پرسش‌های پرتکرار
اثبات کار به زبان ساده چیست؟
روشی برای توافق شبکه است که در آن تولیدکنندهی بلوک با محاسبه شرط رمزنگاریشدهی پروتکل را برآورده میکند. گرههای دیگر پاسخ و تراکنشهای بلوک را بررسی میکنند.
اثبات سهام چطور کار میکند؟
مشارکتکنندگان بخشی از دارایی را طبق قواعد شبکه درگیر میکنند. پروتکل از میان اعتبارسنجها پیشنهاددهنده و رأیدهندگان را تعیین میکند و برای رفتارهای مشخص پاداش یا جریمه در نظر میگیرد.
تفاوت اصلی اثبات کار و اثبات سهام چیست؟
اثبات کار امنیت و تولید بلوک را به محاسبات رقابتی پیوند میدهد؛ اثبات سهام به سهام درگیرشده و وظایف اعتبارسنجها تکیه میکند. هزینهها، جریمهها و روش نهاییشدن نیز با توجه به شبکه فرق دارند.
آیا اثبات سهام همیشه انرژی کمتری مصرف میکند؟
در این روش، رقابت محاسباتیِ تولید بلوک مانند اثبات کار وجود ندارد. بااین‌حال، مقایسه‌ی دقیق مصرف را باید برای شبکهها و زیرساخت واقعی آن‌ها انجام داد.
آیا هر دارندهی ارز دیجیتال میتواند اعتبارسنج شود؟
نه لزوماً. هر شبکه شرایطی مانند حداقل سهام، نرمافزار، زمان فعالیت و قواعد فنی خودش را دارد؛ مستندات رسمی همان شبکه را بررسی کنید.
چند تأیید برای قطعیشدن تراکنش کافی است؟
عدد یکسانی برای همهی شبکهها وجود ندارد. در شبکههای مبتنی بر اثبات کار، تعداد بلوکهای پس از تراکنش را با معیار همان شبکه بسنجید؛ در شبکههایی با نهاییشدن صریح، وضعیت نهاییشدن را بررسی کنید.
منابع
این مقاله آموزشی است و توصیه‌ی سرمایه‌گذاری یا سیگنال خرید و فروش نیست. معامله در بازارهای مالی ریسک دارد و مسئولیت تصمیم‌ها با خود شماست.
اشتباهی دیدید؟ از صفحه‌ی تماس با ما خبر بدهید تا بررسی و اصلاح شود.
